Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De houten behuizingen van de Goislardières en het zogenaamde Camp Romain in Saint-Denis-Lanneray (Eure-et-Loir) zijn typische voorbeelden van de Viereckschanzen, quarangulaire behuizingen die kenmerkend zijn voor de late ijzertijd. Deze structuren, vaak geassocieerd met rituele of cultuele functies, onderscheiden zich door hun gedeeltelijk bewaarde sloten en opstanden. De eerste behuizing bewaarde zijn sloten alleen in het zuidoosten en het noorden, terwijl het land stijgt, intact over de hele route, heeft verhoogde hoeken, een terugkerende architectonische eigenschap in dit soort monument.

De tweede behuizing, bekend als Le Camp Romain, wordt gekenmerkt door een beschadigde vorm in het westen en een zuidelijke hoek gekenmerkt door een kleine ligplaats van sloten, gelegen op het hoogste punt van de site. Net als bij de eerste, worden de hoeken van de opkomst verhoogd, die de hypothese van een symbolische of religieuze roeping versterken. Deze twee forums, die sinds 1987 beschermd zijn, illustreren de bezetting en culturele praktijken van de Gallische bevolking vóór de Romanisering, in een gebied waar dit soort structuren relatief vaak voorkomt.

Geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 21 augustus 1987, getuigen deze behuizingen van de engineering en ruimtelijke organisatie van Iron Age samenlevingen. Hun wisselende staat van instandhouding, deels gevuld met sloten, nog zichtbaar hoogland biedt een overzicht van de bouwtechnieken en mogelijke toepassingen van deze ruimten, hoewel hun exacte functie (culturele, defensieve of gemeenschap) onderworpen blijft aan interpretatie door archeologen. Geschatte lokalisatie en het ontbreken van hedendaagse geschreven bronnen beperken een precieze datering, maar hun typologie verbindt ze duidelijk met de late periode (IIe eeuw v.Chr.).

Externe links