Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fatouville Vuurtoren werd gebouwd tussen 1839 en 1850 op de stad Fatouville-Grestain, Normandië, om schepen te leiden op de Seine estuarium. Ontworpen door architect Léonce Reynaud, bekend om zijn vuurtorens, piekt het op 33 meter en de brand droeg meer dan 40 kilometer. De mooie architectuur, waaronder een achthoekige granieten toren en een beboste voorhof, geeft het de look van een kasteel, waardoor het een van Reynaud's belangrijkste werken.

De vuurtoren werd in 1907 gedeactiveerd door veranderingen in de loop van de Seine na insluitingswerkzaamheden. Verkocht door de staat in 1923, werd het een familiehuis voor Gaston David, zijn eerste particuliere eigenaar. Vandaag de dag behoort het nog steeds tot zijn nakomelingen en herbergt gastenkamers sinds 2000. Gerangschikt een historisch monument in 2011, het omvat de toren, bijkomende gebouwen, tuinen en hekken.

Het architectonisch complex omvat een U-huis met appartementen en gemeenschappelijke, evenals een boomgaard en tuin. De slaapkamer en lantaarn, bereikbaar via een stenen trap, getuigen van het verleden gebruik. Hoewel het landinwaarts gelegen was, werd het gecombineerd met de vuurtoren Saint-Samson de la Roque om de riviernavigatie te verzorgen. Zijn behoud en zijn ad hoc openheid voor het publiek maken het tot een opmerkelijk erfgoed van de Eure.

Externe links