Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boerderij Clastres, gelegen in het hart van het dorp Sainte-Eulalie in Ardèche, was oorspronkelijk een landelijke priorij afhankelijk van de abdij van Saint-Chaffre du Monastier. Een clastre verwees naar een gesloten plaats gerund door monniken, en deze site was een van de vele in Vivarais, zoals Montpezat of de Sagnes. Hoewel het middeleeuwse gebouw is verdwenen, getuigen recente opgravingen van een menselijke bezetting van de 12e tot de 13e eeuw op dit land.

In 1542 wordt in het testament van Antoine Surrel, priester van de Moline, al melding gemaakt van "het huis en de claustre van Sainte-Eulalie." In de 17e eeuw blijkt uit archieven dat het landgoed, dat vervolgens het landgoed van de Clastre wordt genoemd, een boer (of barner) in dienst van de Abbé herbergt, evenals een vrouw die in liefdadigheid woont, de Gérenton. In 1697 tekende Jean-Antoine Soleilhac, boer van Clastre, een huurcontract voor een ander landgoed, dat de agrarische activiteit van de site illustreert.

De revolutie veranderde de priorij in een nationaal goed: verkocht in 1791 voor 9.200 pond aan Jean-Pierre Arnaud, werd het beschreven als "een huis bedekt met bezem." Het huidige gebouw dateert voornamelijk uit 1571-1573, met renovaties in 1738-1740 (carpent) en uitbreiding in 1862 tot twee huizen. Geklasseerd als historisch monument in 1984, is de boerderij nu eigendom van de Liger Association, die een etnobotanische tuin heeft gebouwd gewijd aan lokale geneeskrachtige planten.

Dendrachronologische analyses bevestigden de bouwfasen, terwijl notariële archieven (1542, 1675, 1695) licht werpen op de sociale geschiedenis. De site, in het proces van restauratie, behoudt een karakteristieke structuur en dak van bezem, terwijl het spelen van een culturele en educatieve rol dankzij zijn hort en associatieve activiteiten.

Externe links