Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Foix, gebouwd in de 12e eeuw op een rotsachtige uitloper met uitzicht op de Ariègevallei, heeft zijn oorsprong in de 10e eeuw. De eerste zetel van de Graven van Foix vanaf 1012 symboliseert hun gezag over de regio. Dit feodale kasteel, oorspronkelijk bestaande uit een enkele toren met uitzicht op een behuizing, was een strategisch bastion om de toegang tot de bovenste vallei te controleren en de omringende landen te bewaken. Zijn militaire rol werd bevestigd tijdens de Albigois kruistocht (1208-1249), hoewel hij nooit een Cathar toevluchtsoord werd, de Graven van Foix die hun onafhankelijkheid van de kruisvaarders en de kroon van Frankrijk trachtten te behouden.

In de 13e eeuw werd het kasteel aangevallen tijdens de kruistocht tegen de Albigois, vooral in 1214, toen het werd overgedragen aan de legatee van de paus voordat het werd overgenomen in 1218. Het Verdrag van Meaux-Parijs (1229) verminderde het graafschap Foix gedeeltelijk, en het kasteel, bezet door de koning van Frankrijk, werd een politieke kwestie. In 1272 versterkte graaf Roger IV zijn verdediging tegen Filippus de Hardi, maar uiteindelijk moest hij zich onderwerpen, wat leidde tot de afscheiding van het kasteel tot 1285. Gerestaureerd in de 14e eeuw, werd het weer een comtal residentie, met name onder Gaston Fébus (1343-1391), die rivaliserende heren gevangen nam na de slag bij Launac (1362) en daar belangrijke werken uitvoerde.

Vanaf de 15e eeuw verloor het kasteel zijn residentiële rol ten gunste van de kastelen Mazères en Orthez, en werd het een barak en een gevangenis. In de 17e eeuw ontsnapte het nauwelijks aan de sloop van Richelieu en diende als garnizoen tijdens de oorlogen tegen Spanje. Omgebouwd tot een departementale gevangenis in de 18e eeuw, onderging het architectonische veranderingen (grillen, cellen) en verwelkomde tot 200 gevangenen in precaire omstandigheden. De graffiti van de gevangenen, nog zichtbaar in de ronde toren, getuigen van deze donkere periode. De gevangenis sloot in 1864 en liet ruimte voor een tijdelijke bedelsom.

In 1840 werd het kasteel gerestaureerd door Paul Boeswillwald, discipel van Viollet-le-Duc. Het werk is bedoeld om zijn middeleeuwse aspect te herstellen en gedeeltelijk de sporen van het gevangenisgebruik te wissen. Sinds 1930 is het de thuisbasis van het departementale museum van Ariège, met archeologische, historische collecties en objecten gerelateerd aan de geschiedenis van de provincie, zoals het bed van Hendrik IV. Tegenwoordig belicht het museum het leven in de tijd van de Graven van Foix en de evolutie van de site, van middeleeuwse kerkers tot de 19e eeuwse gevangenis.

Het kasteel bestaat architecturaal uit drie torens: de primitieve vierkante toren (XII eeuw), de middelste toren (XIII-14de eeuw) en de ronde toren (XV eeuw), de laatste ontworpen als een weelderige residentie met kapellen, open haarden en gewelfde kamers. De behuizingen, barbacans en kastanjes, toegevoegd tussen de 13e en 15e eeuw, versterken zijn verdediging. De 34 meter hoge ronde toren illustreert de climax van de militaire en seigneuriële architectuur van de Graven van Foix, waarbij lokale kalksteen en steenwerk worden gemengd.

Het kasteel van Foix belichaamt bijna duizend jaar geschiedenis, van zijn rol als Comtal fort tot zijn transformatie tot een erfgoedsymbool. Het museum en zijn animaties bestendigen de herinnering aan de Graven van Foix, middeleeuwse conflicten en zijn gevangenis verleden, terwijl het biedt een panorama van het leven in Ariège door de eeuwen heen.

Externe links