Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Folie Saint-James werd gebouwd in 1777 in Neuilly-sur-Seine voor Claude Baudard de Vaudésir, baron van Sainte-James en Comptroller General van de marine onder Lodewijk XV. Deze rijke financier vertrouwde architect François-Joseph Bélanger toe aan de creatie van een "ontoerekeningsvatbaarheid" Het landgoed, met een oorspronkelijke oppervlakte van 12 hectare, omvatte neoklassieke architectonische elementen, grotten, watervallen, en een indrukwekkende 43 meter lange "Grand Rocher," geïnspireerd door Romeinse thermale baden.

Het park, ontworpen op het model van de pittoreske Anglo-Chinese tuinen, werd doorkruist door een kunstmatige rivier gevoed door de Seine via een "vuurpomp." Zijn fabrieken omvatten bruggen, kiosks, paviljoens en een dierenwinkel met een theater. De exorbitante kosten van het project (tot £ 14 miljoen afhankelijk van de bronnen) leidde tot het faillissement van de Baron in 1787. Tijdens de Revolutie werd het pand afgebroken door de Zwarte Band voordat het werd geveild voor £ 262.000 aan de hertog van Choiseul-Praslin, en vervolgens aan de familie Bobierre.

In de 19e eeuw was het landgoed gefragmenteerd en gedeeltelijk loti. In 1844 richtte Dr. Casimir Pinel een gezondheidscentrum op, waar persoonlijkheden als Henri de Toulouse-Lautrec in 1899 woonden. De volgende eigenaren, de Lebels, herstelden het pand in de jaren 1920 door toevoeging van Art Deco elementen, zoals een tempel van Liefde en een geometrische tuin. In 1922 werd de Folie een historisch monument. Sinds 2009 is het lid van de departementsraad Hauts-de-Seine, die sinds 2015 herstelt om de resterende fabrieken in stand te houden en het park voor het publiek te heropenen.

De architectuur van de Folie combineert baksteen en steen, met neoklassieke gevels versierd met medaillons, ionische zuilen en interieur stuccos getekend door Nicolas Lhuilier. De "Grand Rocher," het centrum van het park, herbergde weelderige baden en automaten, terwijl het Paviljoen der Muziek (1784), versierd met antieke stucwerk, een verzameling mineralen tentoonstelde. Ondanks het verdwijnen van de meeste van de originele fabrieken, de site behoudt overblijfselen zoals de stenen brug, de oude kolom, en elementen van het hydraulische systeem. De beschrijvingen van Elisabeth Vigée Le Brun en Thomas Blaikie getuigen van zijn lange verleden, waar feesten en shows de Parijse aristocratie trokken.

Vandaag de dag is het park teruggebracht tot 1,8 hectare en blijft een zeldzame getuigenis van de schilderachtige 18e-eeuwse tuinen in Île-de-France. De restauraties in uitvoering zijn gericht op het herstellen van de fonteinen, watervallen en fabrieken, met behoud van de Art Deco toevoegingen van de jaren 1920. De middelbare school die een deel van de plaats bezet, Folie Saint-James belichaamt zowel een uitzonderlijk historisch erfgoed als een toegankelijke openbare ruimte, ingedeeld onder de departementale parken van Hauts-de-Seine.

Externe links