Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Fontaine des Fluves is een van de twee symmetrische fonteinen die tussen 1836 en 1846 door architect Jacques-Ignace Hittorff zijn ontworpen in Place de la Concorde in Parijs. Ze zijn onderdeel van een herontwikkeling project van het plein, gekenmerkt door de oprichting van de obelisk van Luxor in 1836, een geschenk van de onderkoning van Egypte Mehemet Ali. Deze fonteinen, ingehuldigd op 1 mei 1840, symboliseren de Franse marine genie, in verband met het departement van de marine vervolgens geïnstalleerd op het plein. De noordelijke fontein, gewijd aan de rivieren, vertegenwoordigt de Rijn en de Rhone omringd door allegorieën van de landbouw, industrie en riviernavigatie.

De creatie van de beelden, gemaakt van goudijzer gietijzer, werd toevertrouwd aan kunstenaars als Jean-François-Théodore Gechter en Auguste-Hyacinthe Debay, en geproduceerd door de gieterij van Tusey in Lotharingen. De aangrenzende Rostrale zuilen, versierd met bogen van schepen, roepen het embleem van Parijs op en vullen dit eerbetoon aan de navigatie aan. De fontein weerspiegelt ook de politieke spanningen van die tijd: het beeld van Straatsburg, na 1871 met zwart gedrapeerd, herinnert aan de annexatie van Elzas-Lorraine door Duitsland.

Voor deze ontwikkelingen droeg het Place de la Concorde, voorheen het Louis XVI-plein, het gewicht van revolutionaire herinneringen, waaronder de executies van de koninklijke familie. De eerste projecten, zoals een standbeeld van Lodewijk XVI of een fontein, werden verlaten na de revolutie van juli 1830. Lobelisque en politiek neutrale fonteinen veranderde de plaats in een symbool van nationale harmonie, terwijl viering van de technische en artistieke vooruitgang van de 19e eeuw.

De fontein van de rivieren, met haar zuster de fontein van de zee, werd een emblematisch element van Haussmannian Parijs, waarin kunst, geschiedenis en stedenbouw werden geïntegreerd. Zijn iconografie, waarin allegorieën en realisme worden gecombineerd, illustreert Hittorff's ambitie om een ruimte te creëren die zowel monumentaal als educatief is en de natuurlijke en commerciële rijkdom van Frankrijk viert. Vandaag de dag blijft het een populaire filmlocatie, zoals getoond door films als Un Américaine à Paris (1951) of Fantomas (1964).

Externe links