Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De waterfontein van Loray, ook bekend als de Ronde Fontein, is een emblematisch monument van de Doubs architectonisch erfgoed. Gebouwd in 1851 volgens de plannen van de architect Alphonse Delacroix, onderscheidt het zich door zijn cirkelvormige vorm en zijn koepel ondersteund door ingeblikte kolommen met dorische hoofdsteden. Zijn inscriptie in Romeinse cijfers op de latel van de ingang getuigt van deze bouwdatum. Gelegen nabij de kerk, op de kruising van de straten van het stadhuis en de kerk, belichaamt het het belang van collectieve waterpunten in 19e eeuwse dorpen.

De fontein werd in opdracht van 6 maart 1979 als historische monumenten vermeld, waardoor zijn erfgoedwaarde werd erkend. Dit type constructie, typisch voor de 19e eeuw, voldeed aan een praktische behoefte voor de bewoners: het wassen van het linnen en het verkrijgen van water. De kennisfonteinen waren vaak plaatsen van vrouwelijke gezelligheid, waar nieuwe en lokale tradities worden overgedragen. Hun architectuur weerspiegelt ook de hygiënistische zorgen van die tijd, met structuren die de toegang tot water vergemakkelijken en gebruikers tegen het weer beschermen.

De architect Alphonse Delacroix, uit Besançon, heeft de regio gekenmerkt met verschillende prestaties. Voor Loray's fontein koos hij voor een sobere neoklassieke stijl, met dorische zuilen en een koepel die doet denken aan oude modellen. De fontein is nu eigendom van de gemeente Loray, die het behoud ervan garandeert. De staat van instandhouding en de centrale ligging maken het tot een belangrijk onderdeel van het lokale erfgoed, getuige de landelijke en architectonische geschiedenis van Bourgondië-Franche-Comté.

Externe links