Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zoutbron van Moriez, ook bekend als de Beaumenière, is een goed gebouwd in de 17e eeuw op de stad Moriez, in de Alpes-de-Haute-Provence. Het wordt sinds 1672 gebruikt voor het natuurlijk gezouten water als gevolg van de uitspoeling van evaporietgrond die haliet bevat. Het gebouw, beschermd door het snijden van stenen muren en een robuuste overstromingsschild van het Bouquet ravijn, is een teken van een techniek van het verdampen van zout in aangrenzende zouttafels. Uit de opgravingen die tussen 1999 en 2002 zijn uitgevoerd, zijn sporen van exploitatie gebleken die teruggaan tot het 6e millennium v.Chr., wat het oude gebruik ervan bevestigt.

De put, met een diameter van 1,5 meter, wordt omringd door een puinmassief dat is ontworpen om de overstromingen van de aangrenzende torrent te weerstaan. Twee rechthoekige zouttafels, waarvan er een geplaveid is met terracottategels, werden gebruikt om zout te concentreren door verdamping. De operatie, die tot het midden van de 19e eeuw duurde, hield op na het wettelijke verbod van deze installaties in 1840. Het huidige gebouw, herbouwd in 1899, herbergt nog steeds de oorspronkelijke put, nu gesloten door een poort. De bron is opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten sinds 1993.

Het eigendom van de bron behoort tot de gemeente Moriez sinds 1672, wanneer de exploitatie wordt bevestigd door de archieven. Een on-site verklarend panel vertelt zijn geschiedenis, terwijl archeologische studies, zoals die genoemd in The Origins of Salt Mining in Europe (2008), het belang in de regionale geschiedenis benadrukken. Hoewel de winning is afgenomen, blijft de locatie een zeldzaam bewijs van pre-industriële methoden van zoutproductie in Provence-Alpes-Côte d'Azur.

Externe links