Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De smederijen van Moisdon-la-Rivière werden in 1668 opgericht onder de impuls van Louis II de Bourbon-Condé, Baron de Châteaubriant, om de lokale mijnbouw en bosbouw te exploiteren. Op de rand van de Don waren er twee hoogovens, een raffinaderijsmederij en een splitshop. Hydraulische energie en houtskool voedden dit innovatieve complex voorlopig.

In de 18e eeuw bereikten de smederij hun hoogtepunt, maar de 19e eeuwse industrialisatie, gekenmerkt door de invoering van kolen en stoom, maakte hun model overbodig. De Engelse concurrentie, verergerd door het vrijhandelsverdrag van 1860, leidde tot een daling van de concurrentie. De smederij werd uiteindelijk gesloten in 1869, voordat ze werd omgezet in ciderfabriek, vervolgens in zetmeelfabriek in de 20e eeuw.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende de site als kamp voor Spaanse vluchtelingen (1939) en zigeuners (1940-1942). Gered van de sloop in 1952 door een SCI, werd het een plaats van vrije tijd en zal het huis van een museum uit 1984, gerenoveerd in 2013. De hallen en bruggen van de Bourbiers, geclassificeerd in 1985, getuigen nu van dit industriële erfgoed.

De architectuur van de smederij was gebaseerd op een samenhangend geheel: productieateliers, kolenhallen en woningen voor arbeiders en smedende meesters. Hun werking illustreert de integratie van traditionele metallurgie-know-how alvorens vervangen te worden door moderne industriële methoden. De site, een gemeenschappelijk pand, behoudt een belangrijke historische en gedenkwaarde in Pays de la Loire.

Externe links