Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Zes-vier Fort werd gebouwd in de late 19e eeuw na de Frans-Pruisische Oorlog van 1870, toen de Nationale Marine besloot om het oude versterkte dorp van zes-vier-les-Plages te verwerven. De bewoners werden onteigend, de huizen, de kerk van Sainte-Marie de Cortine en het kasteel verpletterd om plaats te maken voor een militaire constructie begonnen in 1875. Deze onregelmatige vijfhoek, ontworpen om duizend man te huisvesten, geïntegreerde verdediging tegen landaanvallen (gorges van Ollioules) en zee (ontmantelingen in Brusc of Bandol). De monumentale architectuur, met een vier verdiepingen tellende barakken met de rots, maakt het tot een emblematisch voorbeeld van het systeem van Séré de Rivières.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, tussen 1943 en 1944, werd het fort bezet door de Wehrmacht, uitgerust met vier 88 mm kanonnen van de 355 Flak-Abteilung. Hij capituleerde op 26 augustus 1944, nadat een peloton spahis 490 gevangenen gevangen nam. Twee derde van de structuur, gegraven in de rots, gehuisvest ondergrondse kazematten en een centrale 100-ton munitie winkel, toegankelijk via een 6-meter brede lift put, ontworpen om wapens en mannen verticaal te vervoeren.

Tegenwoordig wordt het fort gebruikt door de National Navy Communications Service, die opereert als een operatiecentrum voor de Nuclear Air Force. Vergeleken met een land "oorlog" behoudt het historische elementen zoals broodovens nog steeds in gebruik, een stal gerestaureerd met zijn houten leeftijd, en een trechter in de belangrijkste binnenplaats. Zijn gevels, die bakstenen en kalksteenbalgen combineren, evenals zijn niches en mâchicoulis, getuigen van zijn vroegere strategische rol, tussen kustverdediging en landtoegangscontrole.

Externe links