Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vestingwerken van Rocroi werden gebouwd vanaf 1555 onder Hendrik II om de grens van Champagne te beschermen tegen Spaanse aanvallen vanuit Nederland. De site, gekozen door Martin du Bellay om zijn moerasrijke omgeving, werd gebouwd volgens een radioconcentrisch sterrenplan, geïnspireerd op de Italiaanse principes van versterkte vesting. Een centraal vijfhoekig plein diende als uitgangspunt voor tien stralende straten richting de wallen. Het oude fort, gebouwd in 1545 door François I, werd geïntegreerd in deze nieuwe behuizing, met de bijnaam "zeester versteend." De werken, geleid door Marshal Bourdilon en Meester Loys Lenthe, mobiliseerden lokale mensen.

Het fort speelde een sleutelrol in de conflicten van de 16e eeuw, die zich verzetten tegen de Spaanse belegering van 1556 en 1559. Tijdens de Religieoorlogen werd het kort genomen in 1586 door Guillaume-Robert de La Marck voordat het werd overgenomen door de hertog van Guise. Lodewijk XIII verwierf het in 1614 en versterkte zijn verdediging met halve manen en een onafhankelijke citadel. De Slag bij Rocroi, in 1643, waar de hertog van Enghien de Spanjaarden versloeg, vond plaats in de buurt, maar de plaats zelf werd overgenomen in 1653 door Condé namens Spanje.

Vauban, zij het kritisch over zijn plan ("een betoverende manier om het verleden te versterken"), integreerde Rocroi in zijn Pre-kwadraat in de 17e eeuw. Hij voegde bastions, een overdekte weg, een militair ziekenhuis, een kruitwinkel, en een ondergrondse onder het bastion van de koning, met behulp van de klus van 500 wekelijkse mannen uit nabijgelegen dorpen. In de 19e eeuw werden er wijzigingen aangebracht (onder meer gevorderd in 1792, ruiters en achterblijvers in 1832) om zich aan te passen aan militaire ontwikkelingen. Het in 1870 door de Duitsers gebombardeerde plein werd uiteindelijk in 1889 gedegradeerd met de komst van de torpedo.

Vandaag getuigen het bastion van de Roy (geclassificeerde in 1981) en de wallen (geregistreerd sinds 1935) van dit strategische verleden. De stad, met 700 inwoners intramurale, heeft een aantal gebouwen (poudrière in mediabibliotheek, arsenaal in huisvesting) met behoud van hun architectuur. De site trekt jaarlijks 35 000 tot 40 000 toeristen, een cijfer dat naar verwachting zal toenemen bij de aankomst van de snelweg A304.

Externe links