Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Frespech, gelegen in het gelijknamige dorp in Lot-et-Garonne, wordt voor het eerst genoemd in 1279 onder de naam kasteel van Fessopodio. De eerste bekende heren, uit de familie van Durfort, oefenden seigneuriële gerechtigheid uit in de dertiende eeuw. Arnaud de Durfort, burggraaf van Labourd, en zijn nakomelingen, trouw aan de koningen van Engeland, versterkten het terrein, maar werden gesanctioneerd door de koningen van Frankrijk, zoals in 1344 toen het landgoed werd geconfisqueerd voordat het werd teruggegeven. Het kasteel verzette zich slecht, net als het kasteel geleid door de graaf van Armagnac in 1354.

In de 15e eeuw ging de seigneury over naar Montferrand, een familie die tot 1453 trouw bleef aan de Engelsen. Bertrand I van Montferrand paste de vestingwerken aan aan vuurwapens, maar het kasteel veranderde vaak van hand, vooral na de controversiële verkoop door Karel II van Montferrand in 1572. De oorlogen van de religie markeerden Frespech voor een lange tijd: bezet door protestanten in 1575, werd belegerd zonder succes door Blaise de Monluc. De familie Montferrand behield het landgoed tot 1681, ondanks tijdelijke verkoop en opgebouwde schulden.

In de 17e eeuw werd Frespech het eigendom van de Gourdon de Genouillac door het huwelijk, vervolgens verkocht aan de hertog van Roquelaure in 1681, voordat werd verworven door de familie Raigniac tot de revolutie. De laatste heer, Gaston-Jean-Baptiste-Joseph de Raigniac, werd geguillotineerd in 1794, en het kasteel, verkocht als een nationaal eigendom, verloor een deel van zijn architectuur (zoals de monumentale trap afgebroken rond 1848). Gerangschikt een historisch monument in 1925, vandaag de dag alleen resten van de overblijfselen van middeleeuwse vestingwerken en reshuffles van de zestiende en achttiende eeuw.

De architectonische elementen nog steeds zichtbaar zijn een 16e-eeuwse brandstapel met kanonnen, een deur in het midden van de hanger bij het oude kasteel, en sporen van de courtesines aangepast aan de snuit. De deur van de barbakan, gewelfd in een wieg, en een niche van wacht zinkende beer getuige militaire aanpassingen. Het oudste gebouw, in steen, beschikt over ommuurde baaien en een gemoulure kornsteen, terwijl een 18e eeuws gebouw, voorheen een stal, het geheel compleet maakt.

De heren van Frespech, vaak betrokken bij regionale conflicten, illustreren de spanningen tussen de koninkrijken van Frankrijk en Engeland, dan tussen katholieken en protestanten. De familie Durfort, geëxcommuniceerd voor tienden conflicten, maakte geleidelijk plaats voor de Montferrands, waarvan sommigen, zoals Guy de Montferrand, protestanten werden en deelnamen aan religieus geweld. De definitieve verkoop aan de familie Raigniac markeerde een periode van relatieve stabiliteit tot de revolutie, waar het kasteel, een feodale symbool, gedeeltelijk werd ontmanteld door de bewoners.

Externe links