Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Station Saint-Lazare is een spoorwegstation in Île-de-France. Oorspronkelijk ontworpen als een tijdelijke houten dok op het Europaplein, ontwikkelt het zich snel tot een belangrijk eindpunt van het westelijke spoorwegnet. De ontwikkeling werd gekenmerkt door verschillende fasen van de bouw en uitbreiding, met name onder leiding van architecten Alfred Armand en Eugène Flachat, en Juste Lisch vanaf 1885. Het station krijgt zijn huidige uitstraling, met een imposante gevel en infrastructuur aangepast aan het toenemende verkeer.

In 1837 verwelkomde het tijdelijke station van de Place de l association Europe het eerste konvooi van de spoorweg van Parijs naar Pecq. Ondanks de aanvankelijke plannen om Place de la Madeleine op te richten, leidde de oppositie van de bewoners tot de definitieve installatie op de Rue Saint-Lazare. De werken van 1842 tot 1853, met hausmanniaanse architectuur, gevels versierd met Corinthische hoofdsteden en kades bedekt met grote structuren. In 1867 werd het station, dat het grootste van Parijs werd met 25 miljoen passagiers per jaar, uitgebreid voor de Universal Exhibition.

Het Station Saint-Lazare is tussen 1885 en 1889 ingrijpend gemoderniseerd met de bouw van het huidige "U"-vormige gebouw en de ontwikkeling van de Cour du Havre. De tracks gaan van 4 tot 6 in het voorstation, en een Terminus hotel (nu Hilton Paris Opéra) is gebouwd, verbonden met het station door een overdekte loopbrug. In 1900, markies werden geïnstalleerd, en in 1905 kwam de metro, het opleggen van nieuwe ontwikkelingen. Het station, gekenmerkt door incidenten zoals de rellen van 1908 of de explosie van een schelp in 1918, zag het verkeer evolueren met de progressieve elektrificatie van het netwerk uit de jaren 1920.

In de 20e eeuw werd het Station Saint-Lazare een symbool van spoorwegmoderniteit, inspirerende kunstenaars als Claude Monet, die er in 1877 schilderde. Ondanks afgebroken metrostation projecten, blijft het een belangrijke hub voor de Parijse voorsteden en Normandië, met een verkeer van 450.000 dagelijkse reizigers in de vroege jaren 2000. Tussen 2003 en 2012 moderniseert het programma "Tomorrow Saint-Lazare" zijn infrastructuur, transformeert de hal van de verloren mensen in een winkelcentrum en verbetert de verbindingen met het openbaar vervoer.

Het station is ook een culturele plaats, waar tentoonstellingen, concerten en kunstwerken zoals Arman's Accumulations worden georganiseerd. In 2021 was het om het Art Play Museum te huisvesten, 's werelds eerste museum gewijd aan creatieve industrieën. Vandaag de dag is het station Saint-Lazare, sinds 1984 geclassificeerd als historisch monument, nog steeds een emblematische plek, waarbij architectonisch erfgoed, spoorweggeschiedenis en het dagelijks leven in Parijs worden gemengd.

Externe links