Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grand Butcheries de Molsheim, bijgenaamd Metzig (alsatiaanse term betekent "slachthuis" of "vleesmarkt"), werden gebouwd in 1583, zoals blijkt uit een dendrochronologische analyse van hun structuur. Dit iconische gebouw in renaissancestijl diende zowel als slachthuis, als een plek om vlees te verkopen op de begane grond (via bogen in het midden van de hangar), als als als vergaderruimte voor het machtige slagersbedrijf boven. De gevel, versierd met een jacquemart klokkoepel (1607) en een open balustrade, weerspiegelde het prestige van dit bedrijf, een van de meest invloedrijke in de stad.

De geschiedenis van de Metzig dateert echter al lang voor 1583: in 1416 werd een eerste gemeentelijke slagerij genoemd en in 1525-1526 werd een "nieuwe Metzig" gefinancierd door zes plaatselijke slagers (30 elk), zoals blijkt uit de rekeningen van de stad. Er is echter geen bewijs dat deze vorige gebouwen dezelfde locatie bezetten. Het huidige gebouw, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1920, werd opgericht op de ruïnes van een ingestorte Kauffhauß (gemeentelijke winkel), zoals gemeld in de Molsheim archieven. De bouw in een enkele campagne wordt bevestigd door de markeringen van elf stenen kleermakers, waarvan sommige op alle niveaus van het gebouw.

In de loop van de eeuwen heeft de Metzig verschillende opdrachten gehad: slachthuis en plaats van verkoop tot de 19e eeuw, rechtszaal tussen 1870 en 1908, en vervolgens historisch museum van de stad 1986 (na een verhuizing van de eerste verdieping in 1986 naar de voormalige chartreuse). De begane grond, gewelfd op zes zandsteen pilaren, nog bewaard sporen van zijn gebruik slager in de jaren tachtig: ijzer haken, houten lieren, en bloedafvoeren. De vloer, gereserveerd voor banketten en zakelijke bijeenkomsten, was ingericht met muurschilderingen (verdwenen) en een plafond met grondzolen. Een belangrijke restauratie tussen 1980 en 1983 heeft bijgedragen tot het herstel van het oorspronkelijke aspect, waaronder de verplaatsing van de pijlers van de bovenzaal.

De westelijke gevel, die sinds de 16e eeuw niet was gewijzigd, had echter enkele toevoegingen ondergaan in de 19e eeuw, zoals een zijbalkon (tussen 1836 en 1846) en stenen antilots, waarschijnlijk ter vervanging van oudere elementen. In 1962 hield Charles de Gaulle een toespraak vanuit een podium voor het gebouw, waarin het symbolische belang ervan werd benadrukt. Vandaag de dag heeft de Metzig een restaurant op de begane grond en een expositieruimte op de eerste verdieping, terwijl het eigendom van de gemeente blijft. Het dak, smeedijzeren gargoyles, en de automatische klok (twee antelots ringing uur) maken het een van de meest opmerkelijke seculiere gebouwen in de Elzas.

Uit de archieven blijkt dat de slagerij Molsheim, een van de rijkste in de stad, een centrale rol speelde in het economische en sociale leven. Het gebouw, ontworpen om zijn macht te doen gelden, gecombineerd openbaar nut (vleesvoorziening) en prestige (receptieruimte boven). Uit gemeentelijke rekeningen blijkt dat de slagers hun bouw gedeeltelijk hebben gefinancierd, zoals in 1525, waar elk 30 sous betaalde voor de "nieuwe slagers." De Metzig illustreert de Elzasse bedrijfsorganisatie, waar handel en gemeentelijke macht nauw samenwerkten om lokale middelen te beheren.

Externe links