Schilderijen vers 1800 av. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Rode oker petrogliefen, uniek op Corsica.
2014
Historisch monument
Historisch monument 2014 (≈ 2014)
Registratie van de gehele site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele archeologische site, inclusief het dorsgebied, de schaapskooi en de rotsschuilplaats (Box D 32): inschrijving op bestelling van 7 april 2014
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter geïdentificeerd
De auteurs van de schilderijen blijven anoniem.
Oorsprong en geschiedenis
De Grotta Scritta is een belangrijke archeologische site gelegen op 470 m boven de zeespiegel, in de buurt van de kapel San Rocup in Olmeta-di-Capocorso, in boven Corsica. Het herbergt pariëtale schilderijen uit de Bronstijd (ca. 1800 v.Chr.), de enige ontdekkingen tot nu toe in Corsica. Deze rood-ocre voorstellingen, waaronder twee antropomorfe motieven onder acht petrogliefen, blijven gedeeltelijk onontcijferbaar. Het terrein, dat slecht beschermd is, wordt geleidelijk aangetast door het weer en het ontbreken van adequate instandhoudingsmaatregelen.
De prehistorische context van de regio onthult een oude menselijke bezetting, zoals blijkt uit de neolithische instrumenten (haches, jasper pijlpunten) gevonden in Cape Corsica en zijn omgeving. De grot, gelegen in een wilde vallei gedomineerd door schistose en ophistorische reliëfs, was waarschijnlijk een symbolische of rituele plek voor lokale gemeenschappen. De geografische isolatie, 1200 m ten noordwesten van de San Roccu kapel, suggereert beperkt gebruik voor kleine groepen, mogelijk gekoppeld aan specifieke culturele of religieuze praktijken.
De Grotta Scritta werd op 7 april 2014 in de historische monumenten opgenomen, waaronder het aangrenzende dorsgebied, een schaapskooi en een rotsschuilplaats. Deze late ranking weerspiegelt een laat besef van zijn erfgoed waarde, terwijl de site is een van de 40 rots kunst sites vermeld in Corsica. Zijn studie blijft echter belemmerd door natuurlijke erosie en het ontbreken van uitgebreide archeologische opgravingen, waardoor veel van zijn onopgeloste mysteries achter blijven.
Olmeta-di-Capocorso, waar de grot zich bevindt, was in de Prehistorie een gebied van doorgang en uitwisseling, zoals blijkt uit de sporen van metallurgie activiteiten (vergeet verlaten in de 15e eeuw aan de Negru marine) en de gepolijste stenen gereedschappen. De vallei, rijk aan mineralen (ijzer, serpentinieten), bood een kader voor de nederzetting van sedentaire of semi-nomadische gemeenschappen, hoewel de directe resten van deze beroepen zeldzaam blijven buiten de Grotta Scritta.
Tegenwoordig is de site eigendom van de gemeente Olmeta-di-Capocorso, maar de toegang blijft moeilijk en weinig gemeld, waardoor het toeristische gebruik beperkt blijft. De schilderijen, die zijn blootgesteld aan klimaatschommelingen en het vocht van de schaliewanden, zouden dringend moeten worden ingegrepen voor het behoud ervan. Hun stijl en iconografie, uniek in Corsica, maken het toch een uitzonderlijke getuigenis van de protohistorische mediterrane culturen, nog steeds slecht bekend op het eiland.
