Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Paleolithische grot van de rots van Ker in Massat dans l'Ariège

Patrimoine classé
Vestiges préhistoriques
Grotte
Grotte ornée
Ariège

Paleolithische grot van de rots van Ker in Massat

    Le Bourg
    09320 Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Grotte ornée paléolithique du Rocher de Ker à Massat
Crédit photo : Pierre Goujet - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1856
Eerste ontdekking
1861
Prehistorische classificatie
22 septembre 1957
Ontdekking van gravures
20 novembre 1974
Historische monument classificatie
1991
Bescherming van biotopen (APPB)
2012
Integratie Natura 2000
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Paleolithische grot (Box K 5): bij beschikking van 20 november 1974

Kerncijfers

Édouard Lartet - Prehistorie Stelt prehistorische chronologie op via Massat.
Alfred Fontan - Ontdekker Rapporteer de site aan Lartet in 1856.
Jacques Paloumé - Speleoloog Ontdek de gravures in 1957.
René Gailli - Prehistorie Studies en publiceert gravures.
Félix Garrigou - Lokale zoeker Zoek voorwerpen gegraveerd in de 19e eeuw.

Oorsprong en geschiedenis

De paleolithische grot van de rots van Ker, gelegen in Massat in Ariège (Occitanie), is een belangrijke archeologische site van de Magdalenian (boven Paleolithic). Het was de eerste Arische grot die prehistorische overblijfselen onthulde, die een centrale rol speelde bij het opstellen van de chronologische classificaties van prehistorie door Édouard Lartet in 1861. Zijn gravures, ontdekt in 1957, en zijn overvloedige meubels (bv. vuursteengereedschap, gegraveerde botten, wilde dieren) maken dit een uitzonderlijke getuigenis van menselijke en dierlijke beroepen meer dan 12.000 jaar geleden.

De site bestaat uit verschillende holen, waaronder de grot van de Campagnole (of onderste grot) en de bovenste grot, rijk aan botten van grotbeertjes (Ursus spelaeus). Geklasseerd als historisch monument in 1974, de grot is ook beschermd sinds 1991 voor zijn ondergrondse fauna (chauves-muis, desman des Pyrénées), geïntegreerd in het Natura 2000 netwerk in 2012. Zijn veranda, 620 m boven de zeespiegel, domineert de rivier de Arac, in een karst landschap gekenmerkt door kalksteen kliffen en boven elkaar gelegde galerijen.

De ontdekking in 1856 door Alfred Fontan van gesneden vuursteen en vuursteen, gevolgd door de opgravingen door Edward Lartet, onthulde emblematische voorwerpen zoals een hertensteek gegraveerd met een berenkop. Deze bevindingen prikkelden debatten over de anciënniteit van de mensheid, tegengestelde creationisten en evolutionisten. In de 19e eeuw diende Ker ook als toevluchtsoord voor vuurvaste priesters en hermitage, waarbij sporen achterlieten zoals het loratorium van Saint-Branda bij de top.

De gravures van de versierde galerie, ontdekt in 1957 door Jacques Paloumé, vertegenwoordigen dierlijke figuren (beren, herbivoren) en abstracte motieven. Hun studie, onderbroken door de dood van Paloumé in 1967, werd overgenomen door René Gailli en Claude Barrière. De grot, een gemeenschappelijk eigendom, blijft gedeeltelijk toegankelijk buiten de vleermuisbeschermingsperioden (1 maart tot 30 september).

De Massat Ker, een occitaanse term die "rockhead" betekent, is een kalksteenmassaf van het lagere Krijt, gevormd door karsterosie. Naast de grotten behoudt de site historische overblijfselen zoals de Nabasse hut, gekoppeld aan het verleden van hermitage en toevluchtsoord. Tegenwoordig combineert het prehistorisch erfgoed, opmerkelijke biodiversiteit en sportpraktijken (escalatie).

Externe links