Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grot van Planches, ontdekt in 1813 in het Jura-massief, strekt zich uit over bijna 8 km in het hart van de afgelegen Planches-près-Arbois. Het heeft prehistorische overblijfselen geleverd, met name onder de ingang veranda en in een nabijgelegen galerie, wat de bezetting van de Upper Paleolithic in de Bronstijd verklaart. De grot, die in 1904 werd onderzocht door geoloog Maurice Piroutet, werd ontworpen voor het toerisme en geopend voor het publiek in 1936, voordat ze werd gesloten in 2011 om veiligheidsredenen in verband met vallen en risico's van ineenstorting.

Verschillende archeologische opgravingen, waaronder een in 1975-1976, onthulden bronstijdbegravingen en lithetische instrumenten van het Neolithicum en het Bovenste Paleolithicum. De speleologische verkenningen, uitgevoerd door Frédéric Poggia tussen 1990 en 2011, maakten het mogelijk om zijn sifonen en zijn vier galerijen in kaart te brengen, waaronder een actieve bevoorrading van de Cuisance rivier. De grot, gekenmerkt door een constante temperatuur van 12 °C en geologische formaties zoals duivelspotten, herbergt ook neushoornvleermuizen.

De grot van Planches illustreert het belang van de karstholten van de Jura, zowel voor hun geologische erfgoed als voor hun rol in het begrijpen van prehistorische menselijke beroepen. Hoewel sinds 2011 gesloten wegens onenigheid over de veiligheid ervan, werd in 2022 een heropenings- en herontwikkelingsproject aangekondigd. De geschiedenis weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van toerisme, wetenschappelijk onderzoek en milieubeperkingen.

De opgravingen onthulden een stratificatie van menselijke beroepen, met sporen van de recente Brons onder de veranda en ouder blijft diep. De grot, met zijn gipskristallen en zijn corrosiefenomenen van kluizen, biedt ook een grote geologische interesse. Studies, zoals die van Pierre Pétrequin of Béatrice Bonnivard, wijzen op het belang ervan in de studie van de prehistorische habitats van Franche-Comté.

Externe links