Eerste project 1915 (≈ 1915)
Voorstel van Mantrand.
1920
Bouw van het paviljoen
Bouw van het paviljoen 1920 (≈ 1920)
Inauguratie van hoofdgebouw.
1926
De feestzaal toevoegen
De feestzaal toevoegen 1926 (≈ 1926)
Voltooiing van het architectonische ensemble.
16 novembre 2011
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 16 novembre 2011 (≈ 2011)
Officiële bescherming van het gebouw.
septembre 2020
Centennial van het Volkshuis
Centennial van het Volkshuis septembre 2020 (≈ 2020)
Herdenkingstentoonstelling georganiseerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het hele Volkshuis (Cd. AK 322): inschrijving bij decreet van 16 november 2011
Kerncijfers
Edmond Eugène Mantrand - Architect
Ontwerper in 1915.
Oorsprong en geschiedenis
Het Huis van het Volk van Saint-Malo is een gebouw gebouwd in 1920 op de plannen van architect Edmond Eugène Mantrand, vervolgens gemeentelijke architect van Saint-Servan. Gelegen aan de rand van het station district, het havengebied en een industriegebied, werd het initiatief genomen door de Union of Trade Unions om te dienen als een plaats van assemblage en arbeidersorganisatie. Het project, gesteund door de gemeenten Saint-Malo en Saint-Servan al in 1915, resulteerde in een paviljoen van twee verdiepingen op de Avenue Jean-Jaurès, gekenmerkt door Art Nouveau invloeden.
In 1926 werd een feestzaal toegevoegd als uitbreiding van het originele paviljoen, ter voltooiing van het ensemble gewijd aan vakbonds- en culturele activiteiten. De gevel heeft een mozaïek met het motto "Eén voor allen, allen voor één," symbool van de waarden van solidariteit die de arbeidersbeweging draagt. Het gebouw, eigendom van een vereniging verbonden aan de CGT, blijft een van de weinige huizen van de mensen die nog in Bretagne zijn bewaard. Zijn inscriptie in historische monumenten in 2011 benadrukt zijn erfgoed en gedenkteken belang.
Het Volkshuis belichaamt een groot architecturaal en sociaal erfgoed, getuige van de geschiedenis van het Bretonse vakverbond aan het begin van de twintigste eeuw. Vandaag worden er tentoonstellingen en conferenties georganiseerd, zoals het vieren van het honderdjarig bestaan in 2020 of het brengen van hulde aan lokale figuren, zoals de schilder Geoffroy Dauvergne. De ruimtelijke organisatie, bewaard gebleven sinds haar oprichting, weerspiegelt de oorspronkelijke functies van meeting, kantoor en feestelijke ruimte.
De architectuur, die functionaliteit en esthetische art nouveau combineert, maakt deel uit van een veranderende stedelijke context, tussen industrialisatie en de bevestiging van sociale rechten. De samenwerking tussen gemeenten en vakbonden voor de uitvoering ervan illustreert de lokale verankering van het project. Het huis van het volk van Saint-Malo is dus een tastbare marker van de strijd en aspiraties van de arbeiders van zijn tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen