Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Manor House of Aigueblanche, ook bekend als de Sires Castle of Briançon, is een oud sterk huis opgericht aan het einde van de 13e eeuw om de toegang tot Moutiers te controleren. Het vervangt een middeleeuwse castrale motte en bevindt zich in een versterkt dorp, omgeven door muren waarvan de resten blijven. Deze site, gelegen aan de rechteroever van Isère, gebruikt om te communiceren met een Romeinse weg via een houten brug, nu vervangen door de Bourgeaillet brug. De seigneury, eigendom van Briançon's familie, werd opgericht als markiesat in 1680 na eeuwen van architectonische transformaties en veranderingen van eigenaren.

Oorspronkelijk werd het sterke huis omringd door verdedigingsmuren, met een vierkante toren-residence en een door paarden getrokken ijzeren toren met een mâchicoulis trap. De herontwikkeling van de 15e en 16e eeuw (vensters met dorpeltjes, plafonds met caissons) verzacht het sobere uiterlijk. Het landhuis kwam in handen van adellijke families: de Briançon (tot de 14e eeuw), de Montmayeur (tot de 16e eeuw) en de Sint Thomas na 1639. In 1743 verzette hij zich tegen een Spaanse aanval tijdens een conflict tussen de Sardijnse troepen en de miquelets van Graaf Acquaviva.

De seigneury van Aigueblanche, gegeven in fief in 1202 in Gérald de Briançon, werd een strategische kwestie voor de controle van de Tarentaise. In de 14e eeuw bracht Léonette de Briançon bruidsschat naar de Montmayeur, die het tot de 16e eeuw bewaarde. In 1559 moderniseerde Nicolas de Montmayeur het kasteel met Renaissance elementen. De markiesat, gemaakt in 1680 voor Charles-Victor-Joseph de Saint-Thomas, markeerde het hoogtepunt van zijn prestige. Tussen 1716 en 1784 kochten de boeren feodale rechten terug en verzwakten geleidelijk zijn seigneuriële macht.

Het landhuis, verkocht aan Monsieur Ancenay van 1884 tot 1901, behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden: gesneden dood-de-lamp, sparren houten plafond, en gemalen stenen lijsten. De overblijfselen van de muren, zichtbaar tot de 19e eeuw, herinneren aan zijn defensieve rol. Vandaag getuigt het van de architectonische en politieke evolutie van Savoye, tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Externe links