Bouw van woningen 1779 (≈ 1779)
Datum gegraveerd op sleutel van distilleerderij.
2 juin 1992
Historisch monument
Historisch monument 2 juin 1992 (≈ 1992)
Registratie van de ruïnes bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De ruïnes van de Habitat (Box K 128, 134): inschrijving bij beschikking van 2 juni 1992
Oorsprong en geschiedenis
De Crève-Coeur woning, gelegen in Sainte-Anne in Martinique, is een architectonisch complex dat dateert uit de 2e helft van de 18e eeuw, meer bepaald uit 1779 zoals aangegeven door een hartvormige gebeeldhouwde sleutel bij de ingang van de distilleerderij. Deze site, nu in ruïnes, illustreert een typisch suikerhuis van koloniale tijden, met gebouwen gewijd aan de productie van suiker en rum. Er is een hoofdhuis (gebruikt als een gemeenschappelijke school), een dierenmolen, een distilleerderij, een zuiveringen, boerderij gebouwen en behuizingen, die allemaal zijn gemaakt van stenen, gesneden stenen en puin.
Het pompende systeem behoudt zijn originele tandwielen en zijn stromingssystemen, terwijl de dierlijke molen complete apparaten heeft: bakstenen pilaren, dierenpad, roll plaatsing en sap afvoer. De distilleerderij herbergt vier ketels waarvan de fundering stenen en stenen combineert. Deze technische elementen tonen de vindingrijkheid van de suikerproductiemethoden van die tijd, nu bevroren in de beschermde overblijfselen.
Geclassificeerd Historisch Monument bij decreet van 2 juni 1992, de ruïnes van de woning (kadastre K 128, 134) zijn nu eigendom van het departement. Hun staat van instandhouding, hoewel gedeeltelijk, biedt een waardevolle getuigenis van de boerderijen van Martinique van de achttiende eeuw, gekenmerkt door de economie van planten en slavernij. De locatie, aangeduid als "passable" (niveau 5/10), blijft bij benadering, maar de site blijft een belangrijk historisch en erfgoed bezienswaardigheid van de gemeente Sainte-Anne.
De historische context van dit huis is in lijn met die van de grote suikerplantages in Martinique, waar de dwangarbeid van Afrikaanse slaven de massale productie van suiker en rum voor export naar de metropool mogelijk maakte. Deze boerderijen, georganiseerd in autonome gebieden, vervolgens gestructureerd de economie en de koloniale samenleving, met een starre sociale hiërarchie en functionele architectuur, ontworpen om de winstgevendheid te optimaliseren. De Crève-Coeur-woning, zoals vele anderen, belichaamt dus dit economische en sociale systeem, dat nu bestudeerd wordt door zijn materiële overblijfselen.
De gebruikte materialen, zoals stenen, stenen en puin, weerspiegelen de lokale hulpbronnen en bouwtechnieken van de tijd, aangepast aan tropisch klimaat en industriële behoeften. De aanwezigheid van een gesneden sleutel uit 1779 onderstreept het symbolische en praktische belang van deze huizen, vaak gekenmerkt door zeldzame decoratieve elementen voor gebouwen met een nutsroeping. Dit detail, in combinatie met de complexiteit van de faciliteiten (moulin, distilleerderij, zuiveringen), toont een aanzienlijke investering in deze infrastructuur, die essentieel zijn voor de welvaart van de kolonisten.
Vandaag de dag is de site, hoewel geruïneerd, een beschermd erfgoed en educatief hulpmiddel om de koloniale geschiedenis van Martinique te begrijpen. De classificatie in 1992 hield deze overblijfselen in stand, waardoor onderzoekers en bezoekers een concreet overzicht kregen van de 18e-eeuwse landbouw- en industriële methoden. Het gebrek aan informatie over de toegankelijkheid (bezoeken, verhuur) laat echter onzekerheid over de huidige toeristische waardering.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen