Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Saint John d'Angers Ziekenhuis is een seculiere stichting opgericht rond 1180 onder leiding van graaf Henri II Plantagenet en zijn senechal Étienne de Marsay. De eerste gebouwen, die teruggaan tot de laatste twee decennia van de 12e eeuw, omvatten de ziekenkamer, de kapel, het voorste klooster en de zolder (na 1188). Het gewelf van de ziekenkamer en de kapel eindigt aan het begin van de 13e eeuw, met zichtbare aanpassingen zoals de recentere zuidoostelijke spanwijdte, die leidt tot structurele veranderingen. De middeleeuwse gebouwen gewijd aan de religieuze gemeenschap zijn meestal verdwenen, met uitzondering van de bases van de 12e eeuw wastafel en de trap toren van het oude huis, toegevoegd in de 15e eeuw.

In de 16e eeuw richtte architect Jean Delespine het chartergebouw op en de galerij werd na 1534 in het klooster geopend. De zolderruimte werd in de late 16e of 17e eeuw opnieuw ontworpen, met de toevoeging van arcades om de structuur te ondersteunen. De 17e eeuw zag ook de reconstructie van de galerie langs de hal van de zieken, een noord-oost huis (waarvan de dakramen zijn verdwenen) en de niche van de poort, gedateerd 1662. In de 18e eeuw werd een lang gebouw gebouwd aan de tuinzijde, gevolgd door de wasserij en de staak (nu een gymzaal). De graanschuren werden rond 1765, een periode gekenmerkt door grote reparaties getransformeerd.

In 1865 werd het ziekenhuis omgebouwd tot archeologisch museum in 1874. Restauraties, uitgevoerd tot de jaren twintig door Lucien Magne, vergezeld van gedeeltelijke verwoestingen om de buurt te herstructureren. Het monument heeft sinds 1968 het Le Chant du monde wandtapijt van Jean Lurçat tentoongesteld en is sinds 1986 de thuisbasis van het hedendaagse wandtapijtmuseum. == Geschiedenis ==Het monument werd in 1840 geregeerd door Angers.

Externe links