Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Cail Hotel, gelegen aan de 3 rue de Lissabon en 56 boulevard Malesherbes in het 8e arrondissement van Parijs, is een voormalig herenhuis gebouwd in de 3e kwart van de 19e eeuw (1865). Gesponsord door industrieel Jean-François Cail, van Chef-Boutonne, werd het ontworpen door architect Albert Labouret als een prive-residentie. Interieurdecoraties, waaronder de sculpturen van Pierre-Édouard Charrier en de schilderijen van Pierre-Victor Galland, vieren industrie, landbouw en handel, die de bronnen van het fortuin van Cail zijn. Twee medaillons met Mercurius en Ceres sieren de muur tegenover de grote trap, terwijl de plafonds verrijkt zijn met allegorische fresco's.

In 1922 verkocht de dochter van Jean-François Cail het hotel aan de stad Parijs voor 6.781.050 frank. Vier jaar later, in 1926, werd hij het stadhuis van het 8e arrondissement, ter vervanging van de gebouwen van de straat van Anjou. Een extra vleugel, ontworpen door architect Jacques Hermant tussen 1926 en 1928, werd toegevoegd aan Lisbon Street aan een rechtbank van instance. De officiële inauguratie vond plaats op 2 juni 1926, waardoor het werd omgevormd tot een openbare plaats.

Het gebouw wordt sinds 1982 gedeeltelijk als historische monumenten vermeld, die gevels, daken, de binnenplaats met zijn fontein, smeedijzeren trap, evenals verschillende woonkamers en kamers houden hun oorspronkelijke inrichting. Een tweede inscriptie in 2025 breidt deze bescherming uit tot de gehele begane grond (exclusief tentoonstellingsruimte) en tot de twee bovenste verdiepingen. Tegenwoordig combineert het Cail Hotel administratieve functies (huwelijken, gemeentekantoren) en erfgoed, getuige de weelde van de industriële bourgeoisie van het Tweede Rijk.

Externe links