Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel de Brantes werd opgericht in drie huizen die tussen 1622 en 1685 werden verworven door de familie del Bianco (gefranciseerd in du Blanc), een lijn van Florentijnse edelen vestigde zich in Avignon. Olivier du Blanc, een gentleman en collateral (inspecteur-commissaris) van de pontificale troepen, kocht het eerste huis in 1622. Zijn zoon Alexander, ook onderpand en gouverneur van het kasteel van Sorgues, verwierf de andere twee percelen en liet de bestaande gebouwen verwoesten om een hotel te bouwen tussen augustus 1685 en november 1686. De toeschrijving van zijn ontwerp aan Peter II Mignard, hoewel aannemelijk, blijft hypothetisch.

In de 18e eeuw werd het hotel het symbool van het prestige van de witte markies de Brantes. Pierre du Blanc, zoon van Alexander, breidde het landgoed uit in 1697 en beschreef het gebouw als een "groot nieuw huis" in 1728. De gevel, gekenmerkt door rebelse kettingen en ovale eierogen, zou in de tweede helft van de zeventiende eeuw herwerkt kunnen zijn. In 1784 financierde Marc Louis du Blanc de Brantes, een achterkleinzoon van Olivier, een aerostaat gelanceerd uit zijn landgoed Sorgues, dat de innovatieve geest van het gezin illustreert.

De revolutie redt het hotel, de familie is niet geëmigreerd. In 1809 ging hij via een alliantie naar Jean-Girard Lacuée de Cessac, generaal en minister van oorlog onder Napoleon, daarna decaan van de Franse Academie. In 1808 werd de aartsbisschop als residentie van Avignon afgewezen. In 1932 werd het monument een historisch monument, dat getuigt van de invloed van de Italiaanse elites in de Comtat Venaissin en de architectonische evolutie van Avignon.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn geschiedenis in verband met de pontificale militaire beschuldigingen, die door de blanken erfelijk zijn. De huwelijksallianties (Calvet, Pielat, Cambis) en de posities (gouverneurs, penningmeesters van de legatie) onderstrepen hun integratie in de lokale aristocratie. De opuscule op het aerostaat van 1784, geschreven met archeoloog Antoine Artaud, onthult ook hun openheid voor het Licht.

Architectuur combineert het hotel klassieke soberheid met late barok details, zoals ovale ramen. De ligging in het centrum van Avignon (2 rue Petite-Fusterie), nabij het pauselijk paleis, versterkt zijn status als symbool van nobele macht onder de Ancien Régime. Het behoud van zijn institutionele gebruik sinds de 19e eeuw maakt het tot een woonplaats van het Avignon erfgoed.

Externe links