Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel de Lacoste, gelegen in Pézenas, is een symbool monument waarvan de bouw tussen de late 15e en 17e eeuw. De architectuur combineert laatgotische elementen, zoals de centrale kolom gewelfde vestibule, met Renaissance toevoegingen, waaronder dogische dwarsgalerijen en raamkozijnen. De binnenplaats, met een put en een lodge onder een halve wieg, behoudt sporen van een decoratieve crenelage, symbool van de adellijke status van de eerste eigenaren, de Montagut, heren van Lacoste. De hoofdtrap, herontworpen in 1638 met een zichtbare onhandigheid, bevat ogival gewelven die de oorspronkelijke stijl, terwijl de balustrade van de helling en terras dateert uit het midden van de 17e eeuw, mogelijk gekoppeld aan het bezoek van Lodewijk XIV in 1660.

De geschiedenis van het hotel wordt gekenmerkt door prestigieuze gebeurtenissen: in 1533, de dochters van Frankrijk, Madeleine en Louise, verbleef daar bij de plechtige ingang van Koningin Eléonore van Oostenrijk naar Pézenas. Aan het begin van de 17e eeuw bleven de Algemene Staten van de Provincie er in 1613 en 1614, met nadruk op het politieke belang ervan. Op 6 april 1660 ontving prins Armand de Bourbon-Conti daar Lodewijk XIV, een belangrijke aflevering voor de residentie. Het gebouw, oorspronkelijk gevormd door de herintegratie van twee door Étienne de Montagut tussen 1509 en 1518 verworven huizen, bleef in het gezin tot het huwelijk van François IV de Montagut in 1656. De nieuwe eigenaren La Serre breidden het hotel uit in de 18e eeuw door het opnemen van oude vacatures en een deel van de stadsmuur, met een neo-klassieke gevel aan de huidige Marshalstraat van Plantavit.

De architectonische transformaties weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen van het hotel. De straatgevel, herontworpen in de 17e en 18e eeuw, bevat een segmentale gewelfde deur en pilasters, terwijl de achterzijde, Oustrin Street, Renaissance elementen bewaart als vensterramen identiek aan die van de binnenplaats. Binnen, een plafond met begane grondbalken en vloeren blijft, reflecteert het oorspronkelijke ontwerp. De dovecote en de patus (agrarische ruimten) genoemd in de archieven herinneren aan het seignurale gebruik, tussen wijnproductie en fokken. Het hotel heeft in 1965 een historisch monument gerund voor zijn gevels, daken, trappen en galeries, en huisvest tot 1902 een literaire cirkel, voordat het eigendom wordt van de Société Générale.

De anomalieën van de verbinding tussen de middeleeuwse delen en de toevoegingen van de zeventiende eeuw, zoals de trap met open rechte vluchten, onthullen een verlangen naar stilistische samenhang ondanks eeuwen. De keystone van 1638 en de wijzigingen in verband met het koninklijk bezoek van 1660 (balustrades, rechtbankindeling) illustreren deze dynamiek. De rivier tussen het hotel en de stadsmuur en de overblijfselen van de wijnvaten roept zijn inplanting op in het middeleeuwse weefsel van Pézenas, toen welvarende stad Languedoc. Tegenwoordig, hoewel prive-eigendom, zijn architectonisch erfgoed en zijn politieke en culturele verleden maken het een symbool van de invloed van Pézenas in de Renaissance en klassieke tijdperken.

Externe links