Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Metz, gelegen in Place d'Armes, is een iconisch 18e-eeuws neoklassiek gebouw gebouwd in Jaumont steen. De 92 meter hoge gevel, versierd met allegorische sculpturen (oorlog, gerechtigheid, handel) en geclassificeerd als een historisch monument sinds 1922, domineert het koninklijk plein ontworpen om de kathedraal wijk te beërven. Binnen leidt een monumentale trap bij de open keukens naar de receptiezaal, waar werkt als een portret van generaal LaSalle, het kind van Metz, staan.

Het project werd geboren in 1728 onder de impuls van de Marshal van Belle Isle, gouverneur van de drie bisschoppen geïnspireerd door de Verlichting. Hij wenste Metz te moderniseren en gaf architect Jacques-François Blondel de opdracht een koninklijk plein te creëren omringd door openbare gebouwen. De onderhandelingen met het bisdom en de plaatselijke bourgeoisie, vertraagd door de oorlogen van de successie van Polen en Oostenrijk (1733-1748), culmineerden in 1761. De bouw duurde tien jaar, met een extra vleugel voltooid in 1788 op de site van de Saint-Gorgon kerk.

Het gebouw, dat sinds de oprichting nog steeds gewijd is aan zijn gemeentelijke functie, is in 2007 gerestaureerd. De architect Christophe Bottineau hield toezicht op de reiniging van de zwartgeblakerde gevel door de vervuiling, de renovatie van de ramen en roosters, en de installatie van verlichting die de frontons en het dak markeert. Interieurdecoraties, zoals de glas-in-lood ramen van Laurent-Charles Marshal of de beelden van Justitie en Prudence, getuigen van de artistieke fascist van de Verlichting.

De historische context van Metz in de 18e eeuw wordt gekenmerkt door haar strategische rol aan de grenzen van het koninkrijk. Een garnizoenstadje dat Stanislas Leszczynski (de vader van Lodewijk XV) in Lotharingen beschermt, verwelkomt de koning in 1744 tijdens de Oostenrijkse Oorlog. Het stadhuis, symbool van de gemeentelijke macht voor het bisdom, belichaamt ook de alliantie tussen het leger (martial referendums over de gevel) en de handel, de pijler van de lokale economie.

Het gebouw maakt deel uit van een stadscomplex dat opnieuw is ontworpen door Belle-Isle, waaronder het theater van Petit-Saulcy Island (1732), het oudste Franse theater dat nog in gebruik is. Deze aanpassingen weerspiegelen de invloed van ideeën Verlichting in de provincie, mengen openbaar nut en klassieke esthetiek. De Place d'Armes, nu het hart van Metz, werd opgevat als een plaats voor burgerlijk verzamelen en vertegenwoordiging van de koninklijke en gemeentelijke macht.

Externe links