Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadhuis van Poitiers, gelegen Place du Maréchal-Leclerc (voormalig Place d'Armes), belichaamt de 19e eeuwse stedelijke ambitie in de stad. Het is ontworpen tussen 1869 en 1875 door architect Antoine-Gaëtan Guérinot en maakt deel uit van een groot moderniseringsplan dat verband houdt met de aankomst van de trein in 1851 en de bouw van de prefectuur (1864-1869). Het Tweede Rijk-stijl, neo-renaissance gebouw was ook het huis van het Museum voor Schone Kunsten, dat het huisvestte tot 1974. De theaterarchitectuur, geïnspireerd door de Garnier opera en hedendaagse stadshotels zoals Niort en Saint-Jean-d.

De hoofdgevel, rijk versierd met rinceaux, bloemenslingers en ringetjeszuilen geïnspireerd door Philibert de l'Orme, contrasteert met de meer sobere zijliften. De geplande sculpturen (miljoenen, allegorieën van illustere poitevins) werden nooit gerealiseerd door gebrek aan financiering. Het interieur, even ambitieus, omvat een grote trap gedecoreerd door Louis-Ernest Barrias (allegorische cariatiden wetenschap en beeldende kunst) en schilderijen van Pierre Puvis de Chavannes die de lokale geschiedenis oproepen, zoals Charles Martel die het christendom redt (732). De bruiloftzaal en de Salon d'honneur, een voormalige balzaal, huiswerk van Léon Perrault en Jean-Baptiste Brunet, vieren opmerkelijke afleveringen van Poitiers.

Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1975 voor zijn gevels, daken en trap, illustreert de wens om burgerlijke functie en artistiek prestige te combineren. Zijn campanile, het werk van Auguste-Nicolas Cain, en zijn lead tijgers overtroffen door putti met fakkel lager, herinneren de fascisten van het Tweede Rijk. Het wapen van de stad (Leeuw van Aquitaine, fleurs de lys, besants des échevins) zijn verkrijgbaar in meerdere steunen, van ijzerwerken tot glas-in-lood ramen, die de lokale identiteit benadrukken. Ondanks onvoltooide landschappen, blijft het stadhuis een belangrijke getuigenis van de gemeentelijke architectuur van zijn tijd, mengen republikeinse symbolen en verwijzingen naar de geschiedenis van Poitevin.

Externe links