Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Hotel-Dieu in Reims werd opgericht in de zesde eeuw met de oprichting van het bisdom, om reizigers, armen en zieken te verwelkomen. In de 12e eeuw werd het geleid door het Kathedraalhoofdstuk, dat religieus aan het en vervolgens uitsluitend Augustijnse nonnen gedelegeerde. Bisschop Hincmar gaf de oprichting van twee grote kamers voor de zieken, het structureren van zijn liefdadigheidsorganisatie.

In de 14e eeuw had het Hôtel-Dieu twee aparte vertrekken: die van mannen (7 kamers, 148 bedden) en die van vrouwen (6 kamers, 140 bedden), plus een crèche voor verlaten kinderen. In 1750 bestond zijn staf uit 27 nonnen, 2 artsen, een chirurg en 40 bedienden of arbeiders. Zijn inkomen bereikte 175.000 pond in 1789, en hij bezat een kapel gewijd aan Sint Nicolaas.

In de 19e eeuw, tegenover de aanpassing van het pand, werd het Hôtel-Dieu verplaatst naar het voormalige Jezuïetencollege (1826), daarna de abdij van Saint-Remi. In 1839 werd het middeleeuwse gebouw, gedeeltelijk bewaard gebleven (lage kamers van de 12e eeuw geclassificeerd in 1930) verpletterd om het huidige gerechtsgebouw te bouwen. Slechts een ondergrondse kamer, vergelijkbaar met het Palais du Tau, blijft over.

Het nieuwe gebouw, ontworpen door de architecten Auguste Caristie en Narcisse Brunette (neo-Griekse gevel en Louis XV elementen), opgenomen gotische overblijfselen. Een basreliëf van Riondet en De Maghellen (1846) siert het pediment, symboliseert Justitie, terwijl een standbeeld van Jean-Baptiste Farochon (1852), L-Integrity, de portico versiert. De meubels en kunstwerken van Hotel-Dieu zijn nu verspreid tussen het Reims Museum en het moderne ziekenhuis.

Externe links