Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Frières-Faillouël dans l'Aisne

Aisne

Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Frières-Faillouël

    4 Rue de l'Église
    02700 Frières-Faillouël
A

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1835
Reconstructie van het koor
1914-1918
Vernietiging tijdens de Grote Oorlog
1920
Decoratie van het Kruis van Oorlog
Années 1930
Naoorlogse wederopbouw
1944
Duitse vliegbasis (Luftwaffe)
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Charles le Chauve - Koning dan Keizer Frank Geeft twee derde van het dorp aan de abdij Saint-Corneille (877).
Jacques Le Sellier de Chezelles - Burggraaf en voormalige heer Gedood door de Duitsers in 1917, pleegde zelfmoord.
André Granet - Parijse architect Reconstruerend de boerderij Le Sellier de Chezelles (1919-1922).
Gustave Olive et Joseph Martin - Parijse architecten Het kasteel herbouwen in 1928.
Théodor Weissenberger - Luftwaffe-aas Vecht vanaf de Frières basis in 1944.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Frières-Faillouël, oorspronkelijk gebouwd in de 14e eeuw, werd in 1689 gerestaureerd en vernietigd in 1918 tijdens de Eerste Wereldoorlog. De Duitsers bezetten het dorp meerdere malen tussen 1914 en 1918. Alleen de gevel verzette gedeeltelijk vernietiging.

De reconstructie van het gebouw vond plaats in de jaren dertig, waarbij de oorspronkelijke funderingen (muren, gevel en dak identiek aan de 14e eeuw) werden hergebruikt. De klokkentoren, oorspronkelijk toegevoegd aan het koor in 1835, werd deze keer onafhankelijk herbouwd tegen de zuidelijke gevel. De ongetekende glasramen waren gewijd aan Thérèse de Lisieux, wat een moderne spirituele dimensie toevoegde aan dit oorlogserfgoed.

Het dorp Frières-Faillouël, versierd met het Oorlogskruis in 1920, symboliseert de lokale veerkracht. De kerk, het stadhuis en de huizen werden herbouwd in de decennia na het conflict, terwijl Gallo-Romeinse archeologische sporen (dorpen, villa, gestolen beeldje) en middeleeuwse (castrale motte van de 12e-XIIIe eeuw) herinneren aan een oude bezetting van de site.

Vóór 1914 was de lokale economie gebaseerd op landbouw, aangevuld met ambachtelijke activiteiten (suikerfabriek, brouwerij, baksteenfabriek). De Eerste Wereldoorlog markeerde een keerpunt: na 1918 was de wederopbouw traag, met tijdelijke kazernes voor de definitieve bouw van openbare en religieuze gebouwen. De huidige kerk, geïnspireerd door middeleeuwse stijl, bevat architectonische elementen die oproepen voor sommige Armeense of Georgische kerken, zonder historische bevestiging.

Het gebied, doorkruist door oude Romeinse en middeleeuwse routes (waaronder de D1, voormalige Nationale Route 37), was ook het toneel van confrontaties tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1944 installeerde Luftwaffe daar een luchtbasis (Messerschmitt Bf 109), terwijl lokale weerstanden, zoals die van de FFI Group B, sabotages organiseerden (Saint Quentin Canal). Deze gebeurtenissen herinneren aan de strategische rol van de regio, tussen Picardie en Noord-Oost.

Vandaag belichaamt de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw zowel de herinnering aan de conflicten van de twintigste eeuw als de continuïteit van een religieus erfgoed geworteld sinds de Middeleeuwen. De hybride architectuur, tussen trouwe reconstructie en gevarieerde stilistische invloeden, maakt het tot een unieke getuige van de gekwelde geschiedenis van Frières-Faillouël.

Externe links