Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw aan de 24 rue Saint-Dizier in Nancy, gebouwd in het 1e kwart van de 20e eeuw, maakt deel uit van de lokale Art Nouveau beweging, sterk geïnspireerd door de École de Nancy. Het gebouw werd in 1906 verworven door Eugène Arnoux, een beroepskleermaker en herbergt zijn werkplaatsen op de eerste verdieping in 1909. Datzelfde jaar ontwierp de schilder-glassman Jacques Gruber (1870 De marmeren werken worden geleverd door het Neancan bedrijf Righetti, een illustratie van de samenwerking tussen lokale ambachtslieden.

In februari 1911 stelde architect Louis Déon (1879 Twee jaar later, in maart 1913, veranderde hij gedeeltelijk van werkplaats op de eerste verdieping. In 1942 werd het overdekte terras in vulkanisch cement bijna volledig verwijderd. Het gebouw is gedeeltelijk beschermd sinds 1994, met een inscriptie over de voorkant, deur, trappenhuis en ramen.

Het gebouw belichaamt de alliantie tussen kunstnijverheid en opkomende industriële architectuur, kenmerkend voor Nancy aan het begin van de 20e eeuw. Zijn decor, gekenmerkt door de organische motieven die de École de Nancy dierbaar zijn, weerspiegelt de blijvende invloed van deze beweging op het lokale erfgoed. De opeenvolgende interventies van Gruber, Schwartz en Déon maken dit een voorbeeld van artistieke samenwerkingen uit die tijd.

Externe links