Bouw van het eerste gebouw 1933 (≈ 1933)
54 Daguerre Boulevard, door Auguste Bossu.
1939-1940
Bouw van een tweede gebouw
Bouw van een tweede gebouw 1939-1940 (≈ 1940)
56 Daguerre Boulevard, identiek aan de eerste.
21 février 1989
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 21 février 1989 (≈ 1989)
Bescherming van gevels en binnenruimte.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en terrassen; binnenruimte met binnenplaats, helische toegangshelling, gevels en ramen (zie LN 87): inschrijving bij decreet van 21 februari 1989
Kerncijfers
Auguste Bossu - Architect
Ontwerper van Chalets de Bizillon.
Oorsprong en geschiedenis
De Chalets de Bizillon, ook wel Huizen zonder trap genoemd, zijn twee identieke gebouwen gebouwd in Saint-Étienne door architect Auguste Bossu. De eerste, voltooid in 1933 op 54 Boulevard Daguerre, werd gevolgd door een tweede in 1939-1940 op nummer 56. Hun naam is een eerbetoon aan een voormalig cabaret, het Chalet de Bizillon, dat ooit het terrein bezette. Deze gebouwen, elk bestaande uit 36 eenheden verdeeld over zes verdiepingen, onderscheiden zich door hun afwezigheid van trappen en liften, vervangen door een helische helling met een zachte helling, ontworpen als een "binnenstraat." De centrale ruimte, verlicht door een versterkte betonnen koepel en glazen bakstenen, dient als ontmoetingsplaats en wandeling, terwijl de gevels cirkels en zeshoeken mengen voor een duidelijk geometrisch effect.
De filosofie achter dit project, gepromoot door Auguste Bossu, bekritiseert de traditionele trap, beschouwd als "barbaars" voor de bindende uniformiteit. De helische oprijplaat stelt iedereen in staat om hun tempo aan te passen, zoals op een stoep, met innovatieve toegankelijkheid voor die tijd. De begane grond, versierd met waterstralen en minerale samenstellingen, versterkt het futuristische aspect van het ensemble. In 1989 werd het eerste gebouw genoemd als historisch monument voor zijn gevels, terrassen en binnenruimte, inclusief de helling en het dak. Hij kreeg ook het 20e eeuwse Erfgoedlabel, waarbij hij het architectonische belang benadrukte.
De Chalets de Bizillon illustreert de brutaliteit van de Stéphanois architectuur van de jaren dertig, de mengfunctionaliteit en de moderne esthetiek. Hun ontwerp weerspiegelt de wens om te breken met de traditionele normen, door het aanbieden van een collectieve habitat aangepast aan de uiteenlopende behoeften van de bewoners. De twee gebouwen, 200 meter verderop, blijven een belangrijk bewijs van de stedelijke innovatie van de inter-oorlogsperiode, bestudeerd voor hun sociale en technische aanpak. Hun erfgoedbescherming maakt het vandaag een referentie in de geschiedenis van de Franse woonarchitectuur.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen