Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gebouwen in het 11e arrondissement van Parijs, gebouwd in de tweede helft van de 19e eeuw, zijn een origineel stedelijk project waarin woon- en werkruimtes worden gecombineerd. Ontworpen door J.-F. Cail, maken ze deel uit van de geest van 19e-eeuwse utopische gemeenschappen, gericht op het verbeteren van de levensomstandigheden van ambachtslieden, waaronder kabinetsmakers. Deze set weerspiegelt de sociale en industriële zorgen van die tijd, waarin men de productiviteit en het welzijn van de werknemers wilde verzoenen.

De architectuur van de plaatsen, beschermd sinds 1992 (gevels, daken, trappen), getuigt van deze ambitie. De gebouwen, gelegen tussen de Rue des Immeubles-Industriels, de Montreuil en de Boulevard Voltaire, waren bedoeld voor een volk van ambachtslieden, in een wijk die veranderde. Hun ontwerp ontmoette een ideaal van collectieve organisatie, typisch voor de innovatieve stedelijke ervaringen van het Tweede Rijk en de Derde Republiek.

De nauwkeurigheid van hun huidige locatie wordt a priori bevredigend geacht (noot 6/10), en hun erfgoedbescherming onderstreept hun historische waarde. De aangewezen aannemer, E. Lemenil, begeleidde dit ambitieuze project, nu beschouwd als een zeldzaam voorbeeld van 19e eeuwse sociale planning. Beschikbare bronnen (Monumentum, Merimée basis) bevestigen hun status als geclassificeerde gebouwen, hoewel hun toegang tot het publiek (bezoeken, verhuur) niet is gespecificeerd.

Externe links