Historisch monument 31 août 2005 (≈ 2005)
Bescherming van tuinen en architectonische elementen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Tuin van het eigendom, met inbegrip van de steunmuur langs de See, de twee metalen bruggen, het neo-XVIIIe eeuwse paviljoen bekend als "de tempel van de Aurora," de gevels en daken van het 19e eeuwse paviljoen en oranjerie en de voormalige moestuin met zijn rustieke paviljoen (Box AL 4, 60): inscriptie op bestelling van 31 augustus 2005
Kerncijfers
Information non disponible - Eigenaren of architecten niet genoemd
Geen namen vermeld in de bronnen.
Oorsprong en geschiedenis
Het pand Japiot, genoemd als een historisch monument, wordt gekenmerkt door zijn tuin aan de oevers van de rivier de Voire en Rue de l'Isle. Verdeeld in drie delen, illustreert het de 19e eeuwse landschap invloeden: een Franse-stijl tuin met geometrische vloeren, niche-gesneden charmille en labyrint, uitgebreid door een pittoreske tuin met kronkelende steegjes. Deze laatste, in Engelse stijl, is de thuisbasis van 62 soorten bomen en struiken voornamelijk Europees, een weerspiegeling van de botanische diversiteit gezocht door de aristocratie en de bourgeoisie van die tijd. Het neo-XVIIIe paviljoen, bekend als de "Aurore Tempel," evenals de gevels van de oranjerie en het rustieke moestuinpaviljoen, gedateerd uit de late 19e eeuw, markeren de architectonische eclectiek van de site.
De Franse tuin, waarvan de huidige indeling overeenkomt met de late 19e eeuwse foto's, voltooide oorspronkelijk een gebouw dat verdwenen was. Deze set, met zijn beschermde elementen zoals de metalen bruggen of de steunmuur langs de See, getuigt van tuinbouwkennis en een verfijnde levensstijl. De oude moestuin, met pleinen begrensd door box randen, roept een functie zowel utilitaire als esthetische, typisch van de overvloedige eigenschappen van de regio.
De site is opgenomen in de inventaris van historische monumenten op 31 augustus 2005 en bevat ook architectonische elementen zoals de gevels en daken van oranjerie. Het eigendom, nu eigendom van een particulier bedrijf, behoudt zo de erfenis van een tijd waarin tuinen waren beide plaatsen van wandelen, sociaal prestige en botanische experimenten. De staat van instandhouding, die als "zeer bevredigend" wordt beschouwd (noot 8/10), maakt het mogelijk zijn historische en landschapsrijkheid volledig te waarderen.
