Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Museum van het Joodse Rituele Bad in Bischheim is gehuisvest in een groot vakwerkhuis gebouwd aan het einde van de 16e eeuw door Jacques Frédéric Boecklin de Boecklinsau, tweede zoon van Jean-Philippe Boecklin. Dit gebouw, dat door de joodse bankier Baruch Lévy tijdens de Franse Revolutie werd aangekocht, werd gebouwd om een mikeh in zijn kelder te plaatsen. In de joodse traditie wordt een ondergrondse tank die gevoed wordt door een natuurlijke bron gebruikt voor zuiveringsrituelen, vooral voor vrouwen. Dit bad, meer essentieel dan een synagoge volgens de Joodse hygiënewetten, is een zeldzaam voorbeeld in Frankrijk.

De mikveh van Bischheim, geclassificeerd als een historisch monument op 17 mei 1977, onderscheidt zich door zijn Renaissance architectuur en natuurlijke hydraulische systeem. Toegankelijk door een gerenoveerde spiraaltrap, is het 8,5 meter ondergronds, gevoed door grondwater. Twee openingen in de kluis laten toe om warm water erin te gieten om de 500 liter zuiver water te verwarmen. De badkamer, 4 meter hoog, behoudt wandniches voor kaarsen of olielampen. Het huis huisvest ook de gemeentelijke bibliotheek en een kamer gewijd aan de geschiedenis van het lokale jodendom.

De begane grond van het museum, genaamd de David Sintzheim Hall, toont Joodse religieuze voorwerpen (torah rolls, menora, Kiddush slijper) en documenten over de Joodse gemeenschap van Bischheim. Een gedeelte is gewijd aan Émile Waldteufel (1837 Dit museum illustreert dus zowel het Joodse erfgoed als de lokale cultuurgeschiedenis.

Externe links