Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kasteel van Cairo à Cairon dans le Calvados

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Pigeonier
Château
Calvados

Kasteel van Cairo

    1 Place du Huit Mai
    14610 Cairon
Crédit photo : Roi.dagobert - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1600
1700
1800
1900
2000
XVIe siècle
Bouw van de dovecote
XVIIIe siècle
Bouw van woningen
13 avril 1933
Registratie van de duvecote
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Colombier gelegen in het park: inschrijving bij bestelling van 13 april 1933

Kerncijfers

Arthus Louis Jacques de Montalembert d'Essé - Markies Overleden in 1887, verbonden aan het kasteel

Oorsprong en geschiedenis

Cairon Castle is een gebouw waarvan het hoofdhuis lichaam dateert uit de 18e eeuw, gelegen in de stad Cairon, in het departement Calvados, Normandië. Hoewel het kasteel zelf een recentere bouw is, herbergt het park een 16e-eeuwse duiventoren, die een eerdere bezetting van de site weerspiegelt. Deze dovecote, typisch voor de seigneuriële bijgebouwen van de moderne tijd, werd ingeschreven als historische monumenten op 13 april 1933, het benadrukken van zijn erfgoed belang.

Het kasteel wordt geassocieerd met de geschiedenis van de familie van Montalembert d'Essé, met name door middel van een dodenbeurs gevestigd in de muren van Marquis Arthus Louis Jacques de Montalembert d'Essé (1824 Dit document getuigt van de aristocratische bezetting van de plaats in de 19e eeuw, toen het kasteel diende als een woonplaats voor deze nobele afkomst. De architectuur van het huis, karakteristiek voor de achttiende eeuw, staat in contrast met de anciënniteit van de dovecote, een voorbeeld van superpositie van stijlen gedurende de tijdperken.

Vandaag de dag, Cairon Castle blijft een bewijs van de architectonische en sociale evolutie van Normandië, het combineren van een laat middeleeuwse erfgoed (de dovecote) met een moderne woning. Zijn gedeeltelijke inscriptie op historische monumenten, beperkt tot de dovecote, weerspiegelt de specifieke erfgoedwaarde van dit element, terwijl de rest van het landgoed in een minder beschermde status. Beschikbare bronnen, zoals Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn lokale anker en zijn rol in de regionale geschiedenis.

Externe links