Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Madeleine de Malestroit, gelegen in Morbihan, was oorspronkelijk een lepra gesticht in de 12e eeuw, steeds priorij van de abdij van Marmoutier in 1129. De romaanse architectuur, gekenmerkt door een versterkte gevel en een klokkentoren-muur onder de oudste in het departement, werd in de 15e eeuw vergroot door een zuidschip. De site speelde een belangrijke historische rol in 1343, toen de vertegenwoordigers van Philip VI van Valois en Edward III van Engeland de wapenstilstand van Malestroit, een belangrijke episode van de Honderdjarige Oorlog ondertekenden.

Vanaf de zeventiende eeuw ging de kapel geleidelijk achteruit. In 1795 was het het toneel van een gewelddadige confrontatie tussen Republikeinse soldaten en Chouans, vereeuwigd door een schilderij van Alexander Bloch. In 1870 werd ze ontslagen en in 1880 werd haar ruïne versneld. Zijn 15de en 17de eeuwse glas-in-loodramen, die Saint Mary Madeleine vertegenwoordigen, werden door de burgemeester in extremis gered en vervolgens in 1889 aan Émile Zola verkocht voordat hij in 1903 werd overgenomen door William Randolph Hearst. Vandaag versieren ze de kapel van St David's School, na een donatie in 1958.

De kapel heeft in 1934 een historisch monument geklasseerd en bevat opmerkelijke elementen zoals de Romeinse gevel met gezamenlijke steunbalken, de ronde apse gedeeltelijk gesloopt, en middeleeuwse sculpturen die in het araseschip zijn ontmaskerd. De klokkentoren, symbool van het versterkte verleden, stortte in januari 2026 in onder het effect van het weer. De ruïnes, eigendom van de gemeente, getuigen zowel van haar religieuze, militaire en artistieke erfgoed, gekoppeld aan de Bretonse conflicten en de gevaren van erfgoedbehoud.

Architectuur combineert de site defensieve kenmerken (gebroken boogdeur, mâchicoulis) en religieuze (ogiale ramen, 17e of 18e eeuws wapenschild). Zijn geschiedenis weerspiegelt de transformaties van Malestroit, van middeleeuwse lepra tot revolutionaire strijd, naar zijn diplomatieke rol. De glas-in-loodramen, verspreid over de Verenigde Staten, illustreren de mobiliteit van kunstwerken en de inzet van hun transnationale instandhouding.

Externe links