Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Wendelinkapel, gelegen aan de Rue des Quatre-Vents in Hochfelden (Bas-Rhin, Grand Est), is een historisch monument sinds 1982. Zijn bouw dateert voornamelijk uit de eerste helft van de 15e eeuw, zoals blijkt uit een gegraveerde inscriptie uit 1435, met vermelding van de namen van Henri d'Achenheim, Nicolas Schorlin en Jean Lobel, aangeduid als Baumeister (meesters of sponsors). Het gotische gebouw beschikt over een gedesoriënteerde houten toren, gebroken baaien en architectonische details zoals ontbrekende dorpeltjes of quadrilobes. Zijn koor, met een gevlochten basis, en zijn schip schitterde de technieken van de tijd.

In de 18e eeuw onderging de kapel grote veranderingen: meubilair werd vernieuwd, baaien werden doorboord (een deur gedateerd 1732) en barokke elementen, zoals een gietijzeren standaard, werden toegevoegd. Een inscriptie van 1694 getuigt van de renovatie van het plafond onder impuls van de pastoor Elias Christophorus Seitz en lokale ontvangers. Al in de 15e eeuw, de kapel, hoewel afhankelijk van de parochie van Saint-Pierre-et-Saint-Paul, verworven parochie functies (doop, begraafplaats), zonder ooit de belangrijkste kerk. Zijn begraafplaats, nu verlaten, behoudt enkele oude graven.

Het gebouw herbergt een bedevaart gewijd aan Saint Wendelin, genoemd sinds 1360, hoewel niets meer van de oorspronkelijke middeleeuwse kapel. De architecten van de 15e eeuw, Henri d'Achenheim (schaap en ontvanger), Nicolas Schorlin en Jean Lobel (ontvangers), worden geassocieerd met de wederopbouw. Hun dubbele rol als workmaster en sponsor (Baumeister) onderstreept het lokale belang van deze plaats van eredienst. In de 18e eeuw, twee secundaire altaren, nu overgebracht naar de kerk van Albé, getuigen van de liturgische en artistieke evoluties van de periode.

De kapel onderscheidt zich door zijn mix van stijlen: Gotische (gebroken bogen, kernkoppen) en Barok (volutes, deur in segmentale boog). De structuur van het schip, waarschijnlijk van oorsprong, contrasteert met de toevoegingen van de 17e en 18e eeuw, zoals de 1717 poort op de eerste verdieping van de toren. De taaktekens en inscripties (gevels, panelen) bieden tastbare sporen van zijn constructieve geschiedenis. Het is eigendom van de gemeente, het blijft een symbool van de Elzasische religieuze erfgoed, tussen middeleeuwse traditie en moderne aanpassingen.

Externe links