Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Clumanc, lokaal bekend als Château des Périers, is een rechthoekig gebouw met vier paviljoens, gebouwd in twee fasen tussen de tweede helft van de 16e eeuw en de eerste helft van de 17e eeuw. Gelegen op een helling ten oosten van het castrale dorp, bestaat het uit een vijf verdiepingen tellende, gedeeltelijk geruïneerde centrale lichaam en een gereconstrueerde westelijke vleugel. De kelders, servicekamers (zoals een broodoven) en een centrale trap dienden de niveaus, terwijl de verhogingen hadden gekruiste en semi-gekruiste baaien, benadrukt door elektrostatische koorden op de paviljoens. De afwezigheid van deze koorden op het centrale lichaam en de verschillen in metselwerk (wond-hoek kettingen voor het lichaam, gesneden steen voor de paviljoens) suggereren een twee-traps constructie of latere aanpassingen.

De geschiedenis van het kasteel is verbonden met de familie van Perier, heren van Clumanc, die werd de belangrijkste eigenaren van het aan het begin van de zeventiende eeuw na de verwerving van de aandelen van het Oraison (1618) en Barras (1622). In plaats van een middeleeuws kasteel, werd dit innovatieve gebouw voor de regio gebroken met de huizen die traditionele ronde torens bevatten, verdeeld in twee percelen na de revolutie. Hij viel in ruïnes voor 1837, hij werd gered van de verdwijning door de restauratie van zijn westelijke deel en de consolidatie van de oostelijke resten door een particuliere eigenaar. In 1978 als historische monumenten opgenomen, illustreert het de seigneuriële architectuur van de overgang tussen Renaissance en klassieke tijden in de Alpes-de-Haute-Provence.

De precieze oorsprong van de constructie blijft onduidelijk, maar het architectonische deel .. een rechthoekig lichaam geflankeerd door paviljoens .. zou kunnen inspireren modellen buiten de regio, waar de middeleeuwse vormen nog steeds. De Périers, hoewel weinig gedocumenteerd, markeerde de lokale geschiedenis door dit kasteel, vandaag een symbool van Provençaals landelijk erfgoed. De overblijfselen, zoals de lijsten van zandstenen baaien of de sporen van de centrale trap, getuigen van de fascinatie in het verleden, terwijl de recente restauratie het mogelijk maakt om de volumes en de oorspronkelijke structuur te waarderen.

Externe links