Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Coste, gelegen in Grézels in de Lot, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw als een eenvoudige hol of wachttoren. In 1267, een akte bevestigd dat Bernard I. Guiscard, een veteraan van de Albigois kruistocht, ontving de seigneury van de bisschop van Cahors rond 1227. De site, die in 1286 werd genoemd een edel huis en vervolgens een kasteel in 1348, werd versterkt in het licht van de conflicten van de Honderdjarige Oorlog, passeren onder Engelse suzeraineté tussen 1362 en 1372. De Guiscard, vazalen van de koningen van Frankrijk en vervolgens van Engeland, onderhouden er in 1348 onder Bernard III.

In de 15e eeuw ontsnapte het kasteel aan vernietiging ondanks regionale plunderingen, maar de familie Guiscard leed een daling in 1526: drie broers werden verbannen voor misdaden, en hun bezittingen werden in beslag genomen. John I van Guiscard, hun resterende broer, moest land verkopen om zijn kantoor te financieren als heer van koning Francis I. Zijn zoon, Johannes II, trouwde in 1528 met Soeverein van Genouillac en ontving in 1567 leengoed van de protestanten. Tijdens de Religieoorlogen zagen de katholieke Guiscards hun kasteel in 1580 geplunderd en gedeeltelijk vernietigd door de Hugenoten, waardoor het onbewoonbaar werd tot aan de wederopbouw in de late zestiende eeuw.

De reconstructie na 1580 gaf het kasteel zijn huidige verschijning: een vierkant plan geflankeerd door vier torens (twee rechthoekige naar het westen, twee rondes naar het oosten), met een lichaam van vier verdiepingen huizen bediend door een centrale trap. De mâchicoulis, kanonnen en Tabernakelramen dateren uit deze periode, waarbij middeleeuwse verdediging en Renaissancecomfort werden gemengd. In de 17e eeuw dienden de Guiscards in de koninklijke legers, maar in 1773 ging het kasteel door huwelijk naar de Durforts, voordat het in 1793 als nationaal goed werd in beslag genomen. Verkocht aan een industrieel in 1825 werd het gedeeltelijk afgebroken in de 19e eeuw en gerestaureerd tussen 1960 en 1965.

Gerangschikt historisch monument in 1961 (registratie) en vervolgens 1997 (gedeeltelijke classificatie), het kasteel behoudt middeleeuwse resten als boogschieten en een vroege 13e eeuwse toren, ingestort voor 1600. Zijn geschiedenis weerspiegelt feodale strijd, de Honderdjarige Oorlog en religieuze conflicten, terwijl hij de architectonische evolutie van de vestingen van de Quercy illustreert. Vandaag, privé, getuigt het van zeven eeuwen Occitanse geschiedenis, van de Albigean kruistochten tot de revolutie.

Externe links