Middeleeuwse oorsprong XIe ou XIIe siècle (≈ 1250)
Karel de Grote Toren en Eerste Gecertificeerde Heer (1102)
XVe siècle
Grote transformatie
Grote transformatie XVe siècle (≈ 1550)
Bouw van woonhuizen en torens
XVIIe siècle
Conventionele toevoegingen
Conventionele toevoegingen XVIIe siècle (≈ 1750)
Paardijzeren trap en oranjerie
Début XIXe siècle
Renovaties en uitbreidingen
Renovaties en uitbreidingen Début XIXe siècle (≈ 1904)
Dakken, gemeenschappelijke woningen en andere woningen
2000
Officiële bescherming
Officiële bescherming 2000 (≈ 2000)
Registratie voor historische monumenten
Dernier quart du XXe siècle
Herstel van de toren
Herstel van de toren Dernier quart du XXe siècle (≈ 2007)
Werk aan de Karel de Grote toren
Fin XIXe - début XXe siècle
Restauratie en parkeren
Restauratie en parkeren Fin XIXe - début XXe siècle (≈ 2025)
Gerestaureerd oranjerie, aangelegd park
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kasteel, met inbegrip van de interieurdecoraties, zijn commons (kennel, hangar, schuur, stal met zadel en zolder, oranjerie) en zijn tuinen (Box B1 60, 62, 64, 66 tot 68): inschrijving op bestelling van 5 oktober 2000
Kerncijfers
Seigneur de la Garde (1102) - Eerste bekende eigenaar
Gecertificeerd als heer van het kasteel
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de la Garde in Bort-l'Étang ontstond in de 11e of 12e eeuw, zoals blijkt uit de vierkante toren genaamd Karel de Grote toren, met romaanse openingen. Dit eerste middeleeuwse gebouw behoorde tot een heer die al in 1102 werd getuigd. In de 15e eeuw onderging het kasteel een grote transformatie: de bouw van het huidige huis, van de torens van de hoek en van een grote ronde toren naar het noorden. Deze veranderingen weerspiegelen de ontwikkeling van defensie en woonbehoeften op dat moment.
In de 17e eeuw verrijkte het kasteel met een door paarden getrokken ijzeren trap op de noordelijke gevel en een oranjerie in het zuidoosten, wat een overgang naar een meer klassieke architectuur markeerde. De 19e en 20e eeuw zag restauratie en verfraaiing campagnes: verbouwing van daken (met dakramen), toevoeging van commons (chenil, stal, schuur), en creatie van een park met waterkamer. Interieurdecoraties, geïnspireerd door neo-gotische en neo-renaissance stijlen, dateren uit deze periode.
De Karel de Grote toren, symbool van middeleeuwse oorsprong, is gerestaureerd in het laatste kwart van de 20e eeuw. Het landgoed, inclusief tuinen en bijgebouwen, werd in 2000 beschermd vanwege zijn architectonische en landschapsensemble. Oranje, boerderijgebouwen en parkindeling illustreren de aanpassing van het kasteel aan opeenvolgende levensstijlen, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.
Het gebouw behoudt defensieve elementen (toeren, torens) terwijl het integreren van woon- en representatieruimten (logis, gedecoreerde lounges). De evolutie weerspiegelt de architectonische en sociale overgangen, van middeleeuwse heren naar moderne eigenaren die zich bezighouden met behoud. Het Kasteel van de Garde belichaamt aldus bijna duizend jaar lokale en regionale geschiedenis.
