Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sedan Castle, ook bekend als het bovenste kasteel, werd vanaf 1424 opgericht door Évrard II de La Marck-Arenberg op een rotsachtige spoor met uitzicht op de Maas, in Sedan (Ardennen). Oorspronkelijk herbergde de site een Benedictijnse Priorij van de 11e eeuw, Saint Martin, waarvan de fundamenten op de binnenplaats blijven. Évrard II, een bondgenoot van Karel VII tijdens de Honderdjarige Oorlog, bouwde in zes jaar een driehoekig herenhuis met twee twee torens, een residentiële kerker en de Grote Toren. Dit eerste kasteel, met nog steeds middeleeuwse verdedigingen (gehoord, harrow), werd uitgebreid door zijn zoon Jean de La Marck, vervolgens massaal getransformeerd door zijn kleinzoon Robert II uit 1495.

In de 16e eeuw, onder Robert IV van La Marck en zijn vrouw Françoise de Brézé, werd het fort een moderne citadel. Tussen 1530 en 1572 werden vier driehoekige bastions toegevoegd (Governor, Fourchu, Ladies, King), gedragen door ingenieurs als Marin Fourre of Jean Errard. De wallen werden tot 26 meter dik om artillerie te weerstaan, en een prinselijke residentie van Renaissance stijl, toegeschreven aan Philibert Delorme, werd gebouwd. Het vorstendom Sedan, onafhankelijk de facto, werd in 1642 na de opstand van de laatste prins, Frédéric-Maurice de La Tour d'Auvergne, aan Frankrijk gehecht.

Het kasteel werd door Vauban (Porte des Princes, 1699) aangepast en diende als garnizoen. Napoleon I verplaatste de wapenrusting van de prinsen naar Parijs in 1803. De plaats markeerde geschiedenis bij de Slag bij Sedan (1870), waar Napoleon III capituleerde tegen de Pruisen. Na 1871 werden enkele bastions militair ontmanteld. In de 20e eeuw werd het kasteel een interneringskamp tijdens de Eerste Wereldoorlog (1917/1918), daarna een belangrijke toeristische plek na zijn overgave aan de stad in 1962. In 1965 werd een Historisch Monument opgericht, waar nu een museum, een hotel en middeleeuwse evenementen zijn ondergebracht.

Het kasteel combineert zeven niveaus, muren van 7 tot 27 meter dik, en verdedigingselementen zoals hutten of gehoornde structuren (gedeeltelijk vernietigd). Het paleis van de prinses (17de eeuw), vandaag in ruïnes, illustreert de achteruitgang van het fort ten voordele van het kasteel hieronder. Recente restauraties (dak herbouwd in 2012) hebben zijn emblematische ruimtes behouden, zoals de kastelenkapel of kanonnenterrassen. In 2023 werd hij verkozen tot favoriet monument van de Fransen.

Externe links