Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Tramayes, gelegen in het departement Saône-et-Loire, werd gebouwd in de 4e kwart van de 16e eeuw op een pas die de valleien van Grosne en Valouze scheidt. Oorspronkelijk omringd door een versterkte behuizing met torens, bestaat het uit een lichaam van rechthoekige huizen, twee vierkante torens op 45°, een hogere centrale toren en een toren met uitzicht op het. De westelijke gevel, verbonden met het park door een balustrade veranda, contrasteert met de oostelijke gevel, gemarkeerd door een balkon dat de torens verbindt en een deur in vermiculated boss, overblijfsel van een oude ophaalbrug. Deze historische ingang wordt ingehaald door drie consoles.

De geschiedenis van het kasteel dateert uit 1380, met de creatie van de seigneury door Marguerite de Mailly voor Antoine-Isabeau Villion. In het midden van de 16e eeuw, de Bullion familie, waaronder Claude de Bullion, geleidelijk verworven het fief. In 1599 kreeg Mathurin Bullion toestemming van Henry IV om zijn huis te versterken, een werk dat al een jaar geleden was begonnen. In 1672 werd het landgoed door Claude Bullion (Heer van Tramayes) gekocht en vervolgens in 1684 overgedragen aan Charles de Rymon.

Aan het begin van de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van lokale notabelen: de markies de Mailly de Châteaurenaud verkocht het in 1807 aan Antoine de la Charme, notaris, die het drie maanden later verkocht aan Claude Bruys, burgemeester van Tramayes en vriend van Lamartine. In 1825 ondernam hij een grote restauratie: het vullen van de sloten, het vernietigen van de muren van de behuizing, het wijzigen van de openingen en het creëren van een park. In de 20e eeuw behoorde het kasteel toe aan gravin Christian de Quatrebarbes, geboren Gersende de Sabran-Pontevès. Gerangschikt historisch monument in 1977 voor zijn gevels, daken en dovecote, er blijft een prive-eigendom, hoewel het park is toegankelijk voor het publiek.

Het kasteel illustreert de architectonische evolutie van de seigneuriale residenties, die van een middeleeuwse vesting naar een aangename residentie gaan. Zijn dovecote, ook beschermd, getuigt van het economische belang van colombia landbouw in nobele gebieden. De 19e eeuwse transformaties weerspiegelen romantische smaak voor landschapsparken, terwijl ze gedeeltelijk de oorspronkelijke defensieve sporen wissen. Vandaag de dag, de site behoudt opmerkelijke elementen zoals de gebogen voorkant van de voordeur of de band gordel de constructies, herinneringen aan haar Renaissance verleden.

Externe links