Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kerbridou Manor House, gelegen in Plouaret in de Côtes-d'Armor, is een typisch voorbeeld van de 16e eeuwse Bretonse landhuis architectuur. Het hoofdgebouw, rechthoekig van vorm met een prominente vierkante traptoren, bevat middeleeuwse elementen zoals nep mâchicoulis en een hoge kamer toegankelijk via een schroeftrap. De gebogen deur, omlijst met pilasters en overdonderd door een aartsvolt, evenals de grote rechthoekige baaien, weerspiegelen de invloed van de Tweede Renaissance. Het omvat ook een kapel, een bron en agrarische bijgebouwen, die zijn dubbele rol als seigneuriële woonplaats en exploitatie illustreren.

Opgericht door de familie Prigent, heren van Kerbridou, werd het herenhuis genoemd in 1481 met Guillaume Prigent, beschreven als een boogschutter met een brigandine tijdens het Tréguier horloge. Het wapen van de familie, "zilver tot de halve maan van zand met drie cakes," zijn zichtbaar boven de deur. De huidige bouw zou dateren van rond 1500, met herschorsingen tussen 1560 en 1570, een periode waarin nieuwe architectonische elementen zoals gedecoreerde frontlijn gerbers ontstonden in Bretagne. De achtertoren, middeleeuwse inspiratie, contrasteert met de hoofdgevel, moderner.

Het landhuis is sinds 9 oktober 1964 gedeeltelijk opgenomen in de Historische Monumenten en beschermt zijn gevels, daken en schoorstenen. In 1935 ontworpen door architect Henri Froutier de La Messelière, draagt hij het toponym "Kerbridou Vraz" (groot dorp Bridou), bevestigd uit de kadaster van 1835. Het is geïsoleerd op het platteland, het is bereikbaar via een weg gemarkeerd door een granieten kruis, met de nadruk op de verankering ervan in het Bretagne landelijke landschap. De kapel en de aangrenzende bron herinneren aan haar traditionele ruimtelijke organisatie, die nobel leven en landbouwactiviteiten combineert.

De gebruikte materialen, zoals granieten gesneden steen, en de decoratieve motieven (pilastre losanges, schilden) getuigen van lokaal vakmanschap. Het bovenste deel van de toren, met latrines en een open haard, evenals het water gevoed door een fontein in de keuken, onthullen verfijnde huishoudelijke voorzieningen voor de tijd. Het herenhuis illustreert aldus de overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance in Bretagne, waar de heren hun huizen aanpassen aan nieuwe invloeden met behoud van symbolen van feodale macht.

Externe links