Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Étienne de Trèbes, gelegen in het departement Aude en Occitanie, is een religieus gebouw waarvan de bouw voornamelijk plaatsvindt in de dertiende en veertiende eeuw, met daarop volgende toevoegingen aan de zestiende en negentiende eeuw. Het wordt voor het eerst genoemd in een pauselijke bubbel van Innocent IV in 1253, en de reconstructie in Languedoc Gotische stijl vindt plaats in twee grote campagnes, van bed tot westerse gevel. Het gebouw, gewijd aan Saint Stephen, is afhankelijk van het bisdom Carcassonne en staat sinds 1974 voor historische monumenten.

De architectuur van de kerk wordt gekenmerkt door een unieke schip van zeven spanten, bedekt met een schijnbare structuur rustend op diafragma bogen. Deze structuur, die dateert uit de 13e eeuw, onthult in 1977 een uitzonderlijke set van 350 geschilderde kraaien, met scènes van het middeleeuwse dagelijks leven, karakters van alle sociale omstandigheden, evenals geometrische en plantenmotieven. Deze ontdekkingen, onthuld na de gedeeltelijke instorting van een vals gipskluis in 1860, maken dit decor een van de meest complete en zeldzame in de regio.

De kerk bed, smaller en lager dan het schip, wordt verlicht door vijf geminieerde baaien met lanceten getopt door klavertjes. Vijf zijkapellen, gewelfd met kernkoppen, open op het noorden en zuiden spanwijdte, terwijl een zes verdiepingen lange vierkante klokkentoren, bediend door een trap toren, stijgt ten zuiden van de eerste spanwijdte. De westelijke poort, begonnen maar nooit voltooid, geeft plaats aan twee zijingangen naar het noorden en zuiden van de tweede overspanning. In 1515 werd de kapel Despeyroux, gesticht door de consuls van Trèbes, toegevoegd ten zuiden van de vijfde overspanning.

De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door verschillende belangrijke gebeurtenissen, waaronder zijn donatie in 1215 door Guy de Vaux de Cernay aan het kathedraalhoofdstuk van Carcassonne, en de oprichting van een eeuwigdurende dominee door bisschop Pierre de Rochefort in 1313. In de 19e eeuw werden opmerkelijke veranderingen doorgevoerd, zoals de installatie van een valse gipskluis in 1860, gedeeltelijk ingestort in 1977. In 2018 organiseerde de kerk een massa ter ere van de slachtoffers van de terroristische aanslagen in Carcassonne en Trebes, gevierd door bisschop Alain Planet in aanwezigheid van lokale autoriteiten en een grote menigte.

Het marmeren altaarstuk van Caunes-Minervois, dat dateert uit de late achttiende eeuw, en de geschilderde kraaien van de dertiende eeuw, gerestaureerd in 1980, getuigen van de erfgoedrijkheid van het gebouw. De kerk Saint-Étienne blijft vandaag de dag een actieve plaats van eredienst, geïntegreerd in de parochie Sainte-Trinité-en-Alaric, bestaande uit achtentwintig omliggende gemeenten. De gotische Languedoc architectuur en middeleeuwse inrichting maken het tot een symbolisch monument voor het religieuze erfgoed van Aude.

Externe links