Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Sint Petrus en Paulus van Olwisheim dans le Bas-Rhin

Bas-Rhin

Kerk van Sint Petrus en Paulus van Olwisheim

    1 Rue de la Rivière
    67170 Olwisheim

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1700
1800
1900
2000
vers 1250
Bouw van oude onderdelen
1758
Reconstructie van het schip en hoogte
1938
Grote restauratie
années 1990
Herstelcampagne
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Philipp Rheinhartd von Berstett - Ridder en beschermheer Verdachte financier van de 1758 werken.
Welm Jacob von Berstett - Ridder en beschermheer Philipps broer, een financieringspartner.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saints-Pierre-et-Paul van Olwisheim, gelegen in de Bas-Rhin in de Elzas, is een symbool monument waarvan de oudste delen dateren uit het midden van de dertiende eeuw. Het illustreert de Elzasische architectonische evolutie, met een gereconstrueerd schip en een toren in 1758, dan restauraties in de 20e eeuw (1938 en 1990). Zijn status als gelijktijdige kerk weerspiegelt de complexe religieuze geschiedenis van de regio, waar katholieken en protestanten al eeuwen dezelfde plaats van aanbidding delen.

De koortoren, van vierkant plan en primitieve gotische stijl, diende ooit als toevluchtsoord voor de bevolking in geval van aanvallen. Zijn drie niveaus, gescheiden door roze zandstenen banden, huisvesten een gewelfd koor en een klokkenkamer. Late gotische niches en 18e-eeuwse ramen weerspiegelen opeenvolgende veranderingen. Een plaquette gegraveerd namens de ridders Philipp Rheinhartd en Welm Jacob von Bertett suggereert hun rol in de financiering van de 1758 werken.

Het schip, herbouwd in de achttiende eeuw, hergebruikt middeleeuwse funderingen en een oude westerse gevel. Het bescheiden interieur wordt vergroot door houten stands, waarvan één het orgel ondersteunt. Het meubilair omvat een preekstoel van 1680 en een altaar dat beide denominaties gemeen hebben, ter vervanging van de afzonderlijke altaren van oorsprong. De deuren en baaien, typisch voor de baroktijd, contrasteren met de bewaard gebleven gotische elementen.

De kerk belichaamt de culturele en religieuze dualiteit van de Elzas, gekenmerkt door periodes van conflict en coëxistentie. De verdedigingstoren herinnert aan middeleeuwse onzekerheden, terwijl de daaropvolgende transformaties aanpassing aan de behoeften van de gemeenschap weerspiegelen. Moderne restauraties (XX eeuw) gericht op het behoud van dit hybride erfgoed, een lokaal symbool van gedeelde geschiedenis.

Meubels en architectuur combineren gotische, renaissance- en barok invloeden en illustreren artistieke uitwisselingen in de Elzas. De plaquette van de Ridders von Bertett en de preekstoel van 1680 behoren tot de zeldzame elementen die kunnen worden toegeschreven aan precieze persoonlijkheden of perioden. Vandaag de dag blijft de kerk een actieve plaats van aanbidding en een getuigenis van regionale historische dynamiek.

Externe links