Bouw van oude onderdelen vers 1250 (≈ 1250)
Koortoren en primitieve gotische fundamenten.
1758
Reconstructie van het schip en hoogte
Reconstructie van het schip en hoogte 1758 (≈ 1758)
Uitbreiding gefinancierd door de von Bertett.
1938
Grote restauratie
Grote restauratie 1938 (≈ 1938)
Instandhoudingswerk van het monument.
années 1990
Herstelcampagne
Herstelcampagne années 1990 (≈ 1990)
Opwaardering en onderhoud van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Philipp Rheinhartd von Berstett - Ridder en beschermheer
Verdachte financier van de 1758 werken.
Welm Jacob von Berstett - Ridder en beschermheer
Philipps broer, een financieringspartner.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Saints-Pierre-et-Paul van Olwisheim, gelegen in de Bas-Rhin in de Elzas, is een symbool monument waarvan de oudste delen dateren uit het midden van de dertiende eeuw. Het illustreert de Elzasische architectonische evolutie, met een gereconstrueerd schip en een toren in 1758, dan restauraties in de 20e eeuw (1938 en 1990). Zijn status als gelijktijdige kerk weerspiegelt de complexe religieuze geschiedenis van de regio, waar katholieken en protestanten al eeuwen dezelfde plaats van aanbidding delen.
De koortoren, van vierkant plan en primitieve gotische stijl, diende ooit als toevluchtsoord voor de bevolking in geval van aanvallen. Zijn drie niveaus, gescheiden door roze zandstenen banden, huisvesten een gewelfd koor en een klokkenkamer. Late gotische niches en 18e-eeuwse ramen weerspiegelen opeenvolgende veranderingen. Een plaquette gegraveerd namens de ridders Philipp Rheinhartd en Welm Jacob von Bertett suggereert hun rol in de financiering van de 1758 werken.
Het schip, herbouwd in de achttiende eeuw, hergebruikt middeleeuwse funderingen en een oude westerse gevel. Het bescheiden interieur wordt vergroot door houten stands, waarvan één het orgel ondersteunt. Het meubilair omvat een preekstoel van 1680 en een altaar dat beide denominaties gemeen hebben, ter vervanging van de afzonderlijke altaren van oorsprong. De deuren en baaien, typisch voor de baroktijd, contrasteren met de bewaard gebleven gotische elementen.
De kerk belichaamt de culturele en religieuze dualiteit van de Elzas, gekenmerkt door periodes van conflict en coëxistentie. De verdedigingstoren herinnert aan middeleeuwse onzekerheden, terwijl de daaropvolgende transformaties aanpassing aan de behoeften van de gemeenschap weerspiegelen. Moderne restauraties (XX eeuw) gericht op het behoud van dit hybride erfgoed, een lokaal symbool van gedeelde geschiedenis.
Meubels en architectuur combineren gotische, renaissance- en barok invloeden en illustreren artistieke uitwisselingen in de Elzas. De plaquette van de Ridders von Bertett en de preekstoel van 1680 behoren tot de zeldzame elementen die kunnen worden toegeschreven aan precieze persoonlijkheden of perioden. Vandaag de dag blijft de kerk een actieve plaats van aanbidding en een getuigenis van regionale historische dynamiek.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen