Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Saint-Pierre-aux-Liens du Vieux-Bourg, vaak ten onrechte "Saint-Saturnin" genoemd, is een oude middeleeuwse parochiekerk gelegen in Nozay, Loire-Atlantique. Opgericht in de 12e eeuw, werd het vergroot tussen de 13e en 15e eeuw, en werd een gotisch gebouw met nog zichtbare Romaanse elementen, zoals de noordelijke muren van het schip in metselwerk "in epi." Zijn oorspronkelijke naam, Saint-Pierre-aux-Liens, getuigt van zijn band met een oude christelijke gemeenschap, geassocieerd met een fontein en een Merovingische begraafplaats.

In de 15e eeuw, de kerk nam een flamboyante gotische stijl, vooral in het noorden transept, versierd met 16e eeuwse muurschilderingen die de martelaardom van St Stephen en St Blaise. In de 17e eeuw werd een sacristie toegevoegd, en werden de nave vensters aangepast. Ondanks plannen om uit te breiden in de 19e eeuw, werd het gebouw, te klein voor 4.000 parochianen, ontheiligd in 1870 na de bouw van een nieuwe kerk in de stad. Verkocht en verdeeld in percelen, het wordt omgezet in schuren, magazijnen of stallen, ondergaan aanzienlijke afbraak.

Gered in extremis door de Association for the Protection of Historical and Artistic Heritage of Nozay (ASPHAN), opgericht in 1979, werd de kerk gekocht in stukken tussen 1980 en 1987. De restauratiewerken, die in 1983 begonnen zonder aanvankelijke bescherming van historische monumenten (alleen geclassificeerd in 1989), onthullen opmerkelijke elementen: een gotische structuur in "omgekeerd schip," middeleeuwse inscripties van de 15e eeuw, en een gepantserde liter ter ere van Henri II van Bourbon, Prins van Condé, Heer van Nozay in de 17e eeuw. Tegenwoordig is het eigendom van ASPHAN, het gastheer van culturele activiteiten.

Het gebouw, van plan tot Latijns kruis, meet 45 meter lang en behoudt sporen van zijn parochie verleden, zoals de middeleeuwse doopvonten herontdekt in 1995. Zijn noordelijke transept, gewijd aan Saint Michel en vervolgens aan Notre-Dame-du-Populo, huizen schilderijen gerestaureerd in 1986, terwijl het koor, herbouwd in 1828, bevat zeldzame akoestische potten in de regio. De toponymische fout "Saint Saturnin," geformaliseerd in de 1989 ranking, komt uit een verwarring met een naburige Benedictijner priorij opgericht aan het einde van de 12e eeuw.

De kerk combineert romaanse stijlen (vroege muren), gotische stijlen (kunstwerk, noordelijke transept) en klassieke toevoegingen (zevende eeuwse ramen). Zijn leien dak, unieke schip, en de buitenkant uitlopers weerspiegelen opeenvolgende veranderingen. De overblijfselen van de 13e eeuwse klokkentoren, in 1885 afgebroken, en de sporen van de klokken op de boerderijen herinneren aan zijn centrale rol in het middeleeuwse gemeenschapsleven. De lopende restauratie is bedoeld om dit erfgoed te behouden, inclusief de cover van het koor en de zuidelijke sacristie.

Externe links