Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Almenêches, opgericht in de 7e eeuw door Saint Opportune, zuster van de heilige Godegrand, bisschop van Sées, is een van de oudste Benedictijner kloosters in Normandië. Zijn relikwieën werden in 853 door de Vikingen vernietigd en werden overgebracht naar Moussy-le-Neuf (Seine-et-Marne) om hen te beschermen. De abdij, meerdere malen verbrand (met name in 1102 door Robert de Bellême en in 1308), werd herbouwd dankzij beschermers zoals Roger II de Montgomery (1066) en Louise de Silly (1583), die de huidige kerk op middeleeuwse funderingen vestigde.

In de 16e eeuw nam de abdij de hervorming van Fontevraud over, die haar monastieke discipline onder impuls van Marguerite de Valois, zuster van François I, versterkt. Louise de Médavy ontwikkelde de priorij van Argentan in de 17e eeuw, terwijl de abdijkerk, herbouwd in 1674, parochiaan werd in 1755. De Revolutie verspreidde de nonnen, en de kerk, gebruikt voor de vervaardiging van salpeter, werd in de 19e eeuw gerestaureerd door architect Ruprich-Robert (1864.

De huidige gotische en klassieke kerk bewaart een klokkentoren en een portaal ingeschreven sinds 1948, evenals opmerkelijke elementen zoals een 17e eeuws altaarstuk gesigneerd Cauvel (1679), 15e en 19e eeuws glas-in-lood ramen, en dabesse graven, waaronder die van Louise de Médavy. Het klooster, dat sinds 1736 in ruïnes was, werd slechts door muurresten achtergelaten. De abdij had ooit een enorme temporialiteit, waaronder baronnen, tienden en seigneursrechten boven 25 Normandische en Engelse parochies.

Emma de Montgomery (eerste abdij, 11e eeuw), Mathilde (reconstructeur na de brand van 1157) en Marie Magdeleine de Médavy (17e eeuw) vormden haar geschiedenis. De crypte van de heilige Godegrand, verwoest in 1692, werd vervangen door een herdenkingsgraf voor hem en Saint Opportune, patroonheilige van de plaats. De abdij, verbonden met de familie Montgomery-Bellême, illustreert de afwisseling van macht en verval van kloosterinstellingen in Normandië.

Geclassificeerd als een historisch monument (1948 voor de klokkentoren, 1993 voor de kerk), het gebouw vandaag getuigt van 800 jaar religieuze en architectonische geschiedenis, van zijn Merovingische oorsprong tot zijn transformatie in een parochiekerk. De opgravingen en restauraties van de 19e tot 20e eeuw onthulden middeleeuwse elementen, zoals grafstenen en een zilveren hart met de resten van Louise de Médavy.

Externe links