Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van Montpezat-de-Quercy werd opgericht in de 17e eeuw dankzij een erfenis van Henri de Montpezat, een lokale markies. Toen hij stierf, liet hij een bedrag over voor liefdadige werken, die zijn vrouw, met instemming van de bisschop van Cahors, gebruikte om dit klooster te vestigen. Het doel was jonge meisjes in de regio te voorzien van religieus onderwijs en onderwijs, dat de christelijke waarden van die tijd weerspiegelt. Dit project maakte deel uit van de beweging om educatieve kloosters op te richten die door de Ursulines in Frankrijk werden gedragen, vaak ondersteund door lokale aristocratie.

In 1796, in het kader van revolutionaire omwentelingen, werd het klooster geëvacueerd en gedeeltelijk verkocht. De gebouwen werden vervolgens verplaatst naar gemeenschappelijk gebruik, wat het einde markeerde van zijn aanvankelijke religieuze roeping. De architectuur van het klooster, georganiseerd rond een klooster met overdekte galerieën op het terras, getuigt nog steeds van het monastieke verleden. De hoofdgevel, met uitzicht op het dorpsplein, verbergt dit klooster, bereikbaar via een gewelfde gang die leidt naar de kapel en de bovenste verdiepingen.

Vandaag de dag is het klooster Ursulines gedeeltelijk eigendom van de gemeente Montpezat-de-Quercy. De gevels, daken en de galerij van het klooster zijn sinds 1977 beschermd onder de titel Historische Monumenten, waardoor het behoud van een architectonisch en historisch erfgoed gekoppeld aan de opvoeding van vrouwen en het religieuze leven in Occitanie in de zeventiende eeuw. De locatie van de site, hoewel gedocumenteerd, blijft bij benadering, met een nauwkeurigheid beoordeeld als slecht volgens de beschikbare bronnen.

Externe links