Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Notre-Dame-de-Grâce klooster van de Benedictijnen van Lassay-les-Châteaux is een voormalig klooster dat in de 17e eeuw in 1631 werd gesticht door Jeanne de La Crossonnière. Oorspronkelijk was het een priorij gelegen op de plaats genaamd Le Montaigu, aangeboden door de oprichter. Dit klooster, gewijd aan de opvoeding van jonge meisjes, werd onafhankelijk in 1738 na een priorij. Hij verwelkomde ook "grote bewoners" op koninklijke orders opgesloten door postzegelbrief, die de disciplinaire praktijken van die tijd weerspiegelt.

Onder leiding van Henriette du Hardaz, die 17 jaar superieur was, had het klooster een periode van stabiliteit tot 1758, toen Anne Coutel de Saint-Laurent hem drie jaar volgde. In 1759 werd een geestelijke retraite gepredikt om de praktijken van het klooster te hervormen, wat een versoepeling van kloosterregels suggereert. Deze gebeurtenissen markeerden een poging om de religieuze discipline binnen de gemeenschap te herstellen.

De Franse Revolutie beëindigde het monastieke leven van het klooster: in 1792 werden de nonnen verdreven en werden de plaatsen herplaatst voor civiel gebruik. Het klooster herbergde vervolgens het districtsbestuur, een gendarmerie, een ziekenhuis en een school. In 1807 werd de gemeente Lassay-les-Châteaux eigenaar. Het gebouw, gedeeltelijk beschermd sinds 1988, getuigt nu van dit religieuze en educatieve erfgoed van de Pays de la Loire.

Externe links