Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

De Ovale schuur van La Roche-Picout, gelegen in Payzac, Dordogne, is een emblematisch voorbeeld van de lokale ovale schuren, vaak escura-bossa genoemd (stabiele schuur en carthouse). Deze gebouwen, meestal gedateerd uit het midden van de 18e eeuw, waren wijdverspreid in het begin van de 19e eeuw, zoals blijkt uit de Napoleontische kadaster, die ongeveer 220 in Paysac. Vandaag zijn er nog maar tien over. Hun architectonische eigenaardigheid ligt in hun ovale vorm en dak, oorspronkelijk in rogge stoppels, gedragen niet door de muren maar door een kastanje frame en pilaren.

De schuur van La Roche-Picout onderscheidt zich door zijn droge stenen structuur en het huidige dak in een cel, ter vervanging van de originele rietstok, te duur om te herstellen (2 tot 300 €/m2). Binnen behoudt het de ontwikkelingen voor vee, zoals cornades, en omvat een kelder, een zeldzaamheid voor dit soort gebouwen. De eiken deur, die in 2019 op dezelfde manier opnieuw werd gemaakt volgens een complex systeem, getuigt van een bewaard vakmanschap. Het geheel werd op 16 augustus 2023 ingeschreven in de Historische Monumenten.

Deze ovale schuren speelden een centrale rol in de lokale landbouweconomie, die zowel als stal diende, als opslag voor gewassen en als onderdak voor gereedschap. Hun daling is te wijten aan de ontwikkeling van de landbouwpraktijken en de onbetaalbare kosten voor het behoud ervan, met name voor het dak van stoppels. De schuur van La Roche-Picout, met zijn specifieke kenmerken (grot, bewaarde structuur), biedt een waardevolle getuigenis van dit bedreigde landelijke erfgoed.

Externe links